ΤΡΙΧΟΣ ΟΡΘΙΑΣ ΠΛΟΚΑΜΟΣ ΙΣΤΑΤΑΙ

Το ακούσαμε και αυτό κατά της παρουσίαση της έρευνας του ΕΛΚΕΘΕ από την Περιφέρεια Πελοποννήσου και τον Δήμο Μονεμβασίας, που έγινε στις 16 Δεκεμβρίου στη Νεάπολη.
 
Πως δηλαδή αυτοί που αναδεικνύουν το πρόβλημα των ρυπάνσεων του όρμου των Βατίκων και των ακτών του από τη συχνή παρουσία και δραστηριότητα των πλοίων, δυσφημούν τον τόπο και τον ζημιώνουν δημοσιοποιώντας το θέμα.

Και μέσα σε αυτούς που δυσφημούν και ζημιώνουν τον τόπο, φωτογραφίζεται και ο Σύλλογος μας ο οποίος έχει αναδείξει και το συγκεκριμένο θέμα, αλλά και άλλα περιβαλλοντικά ζητήματα που αντιμετωπίζει ο τόπος.

Βεβαίως δεν αντιλέγει κανείς πως αυτό δεν είναι ένα θέμα που χρήζει μιας σοβαρής προσέγγισης και συζήτησης, προκειμένου να διαπιστωθούν τα συν και τα πλην της όποιας διαφορετικής αντιμετώπισης του θέματος.

Πρωτίστως θα πρέπει να δούμε ποία είναι η κατάσταση που αντικειμενικά υφίσταται και αυτό είναι από όλους παραδεκτό, ενδεχομένως πλην αυτών που ασκούν την δραστηριότητα, πως πλέον ο τόπος αρχίζει να έχει πρόβλημα με συχνές, επαναλαμβανόμενες ρυπάνσεις μικρής η μεγαλύτερης έκτασης.

Πως ο βυθός έχει υποστεί τεράστιες βλάβες από τις αγκυροβολίες των πλοίων με την καταστροφή των λιβαδιών της ποσειδωνίας και την ανάπτυξη αλλόχθονης βλάστησης που απειλεί την περιβαλλοντική ισορροπία του οικοσυστήματος.

Πως τα ψάρια εξαφανίζονται και ο τομέας της αλιείας πλήττεται, όπως επίσης πλήττεται και ο τομέας του τουρισμού, του δεύτερου σημαντικού πυλώνα της οικονομίας του τόπου, από την παρουσία των πλοίων.

Σε αυτή την κατάσταση μπορούμε να πούμε πως ανταγωνίζονται δύο λογικές στην προσέγγιση της και την αντιμετώπιση της.

Η μια λογική είναι αυτή της ανάδειξης του προβλήματος, λογική που ακολουθεί και ο Σύλλογος μας.

Στην ουσία κρούεται ο κώδωνας του κινδύνου και γνωστοποιείται το πρόβλημα όσο ακόμη είναι νωρίς και από παροδικό φαινόμενο δεν έχει εξελιχθεί σε μόνιμη κατάσταση.

Όσο ακόμη είναι διαχειρίσιμο και αντιμετωπίσιμο, με σκοπό την επίλυση του και την απαλλαγή από αυτό.

Από την άλλη πλευρά αντιπαρατίθεται η λογική της μη ανάδειξης, του κουκουλώματος, του σηκώνουμε το χαλί και το σκεπάζουμε από κάτω για να μη φαίνεται.

Αλλά αυτό δεν λύνει το πρόβλημα, παροδικά απλά το καλύπτει όπως καλύπτουμε μια πληγή για να μη φαίνεται, αλλά αυτή από κάτω κακοφορμίζει και χειροτερεύει και κάποια στιγμή φανερώνεται σε όλη της την ασχήμια και την επικινδυνότητα.

Δεν έχει κανένα νόημα να συγκαλύπτουμε το πρόβλημα, οι ιστοσελίδες που προωθούν την τουριστική ανάπτυξη του τόπου και οι ιστοσελίδες των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον τομέα του τουρισμού να διαφημίζουν παραμυθένιες και καθαρές παραλίες και όταν ο παραθεριστής έρχεται, να κάνει το μπάνιο του ανάμεσα σε τάνκερς και αφρούς.

Και κανένας παραθεριστής δεν είναι ηλίθιος για να πείθεται από τις όποιες διαβεβαιώσεις μας περί του αντιθέτου.

Μια ορθή και υγιής τουριστική πολιτική πρέπει να στηρίζεται στην ειλικρίνεια και όχι σε συγκαλύψεις και πιθανόν ψέματα.

Να υποσχόμαστε πανέμορφες και καθαρές παραλίες και θάλασσες και όταν ο παραθεριστής έρχεται αυτό ακριβώς να βρίσκει.

Γιατί η συνέπεια και η ειλικρίνεια οικοδομεί την εμπιστοσύνη και η εμπιστοσύνη δημιουργεί τις προϋποθέσεις της περαιτέρω τουριστικής ανάπτυξης του τόπου.

Εν ολίγοις το ερώτημα που τίθεται είναι:

Η ανάδειξη ενός προβλήματος που πρέπει να επιλυθεί δυσφημεί τον τόπο;; ή αυτό καθεαυτό το ίδιο το πρόβλημα που υπάρχει;;

Τον τόπο τον δυσφημούν αυτοί που αναδεικνύουν το πρόβλημα και προσπαθούν να το επιλύσουν;; ή τον δυσφημούν αυτοί που το δημιουργούν;;;

Γιατί όταν από αυτούς που δημιουργούν το πρόβλημα ακούς πως ο τόπος δυσφημείται από αυτούς που προσπαθούν να το αντιμετωπίσουν και να το εξαλείψουν, τότε: ΤΡΙΧΟΣ ΟΡΘΙΑΣ ΠΛΟΚΑΜΟΣ ΙΣΤΑΤΑΙ.

---------------------------------

Πηγή: Τουλίπα Γουλιμή

---------------------------------