Εφέτος το ταξίδι στα Κύθηρα είναι ροκ

Από Last Drive και Μodrec ως Σαβίνα Γιαννάτου, Ολια Λαζαρίδου και... εναλλακτική «Τραβιάτα» περιλαμβάνει το φεστιβάλ στο επτανησιακό νησί

Το νησί των Κυθήρων αποκαλύπτει εφέτος το καλοκαίρι τη ροκ πλευρά του μέσα από ένα φεστιβάλ που φιλοδοξεί να ανεβάσει τα ντεσιμπέλ και την αδρεναλίνη στα ύψη. Από τη διοργάνωση «From ex to next. Κythera rock summer 2010» δεν θα λείψουν όμως και οι πιο μελωδικές στιγμές από σημαντικά ονόματα της εγχώριας μουσικής σκηνής, καθώς και οι θεατρικές παραστάσεις.

Την αυλαία του φεστιβάλ ανοίγουν την Κυριακή 1η Αυγούστου οι Μodrec. Το ελληνικό συγκρότημα, που πρόσφατα έκανε τα πρώτα του βήματα στη βρετανική αγορά, υπόσχεται να ηλεκτρίσει την ατμόσφαιρα με τους εναλλακτικούς ήχους του και τη θετική ενέργεια που εκπέμπει.

Οι βετεράνοι της εγχώριας ροκ σκηνής Last Drive παίρνουν τη σκυτάλη στις 3 Αυγούστου. Αν κρίνουμε από το πολυάριθμο κοινό που τους ακολουθεί κάθε φορά που εμφανίζονται σε αθηναϊκές σκηνές, κάτι ανάλογο αναμένεται να συμβεί και στα Κύθηρα. Την επόμενη ημέρα σειρά έχει ο Αμερικανός (αλλά εδώ και χρόνια μόνιμος κάτοικος Αθηνών) Μπλέιν Ρέινινγκερ , ο οποίος έγινε γνωστός και ιδιαίτερα αγαπητός στη χώρα μας από τους ατμοσφαιρικούς Τuxedomoon. Με τις ροκ καταβολές του φεστιβάλ μπερδεύεται και το αντίστοιχο Μεσογειακής Μουσικής και Θεάτρου, φιλοξενώντας στις 7 Αυγούστου ένα μαγικό παραμύθι περιπέτειας και μεταμορφώσεων που απευθύνεται σε μικρούς και μεγάλους θεατές, από τη Μάνια Μαράτου και τον Αντώνη Μαράτο.

Στις 16 Αυγούστου η Σαβίνα Γιαννάτου ενώνει τις δυνάμεις της με την Ευγενία Καρλαύτη, ενώ στις 17 Αυγούστου το κοινό θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει τζαζ- και όχι μόνο- αυτοσχεδιασμούς από τους Ηuman Τouch ( Ντέιβιντ Λιντς, Σταύρος Λάντσιας, Γιώτης Κιουρτσόγλου ).

Η «Περσεφόνη» του Γιάννη Ρίτσου συναντά την έκφρασή της επί σκηνής με επικεφαλής τους ηθοποιούς Ολια Λαζαρίδου και Κωνσταντίνο Αβαρικιώτη στις 18 Αυγούστου, ενώ την αμέσως επόμενη βραδιά τον λόγο θα έχει ο μουσικός και τραγουδιστής Βασιλικός, μέλος των Raining Ρleasure- το επιτυχημένο συγκρότημα από την Πάτρα που έκανε τα αγγλικά να ηχούν σαν μητρική του γλώσσα-, ο οποίος ακολουθεί παράλληλα σόλο καριέρα.

Η ομάδα Οper(o) παρουσιάζει στις 20 και 21 Αυγούστου μια εναλλακτική, διαδραστική «Τραβιάτα» και η αυλαία του φεστιβάλ θα κλείσει με την παράσταση «Γυναίκες μονολογούν» από τη θεατρική ομάδα ΦΩΣ. Οσο λοιπόν η Αθήνα αδειάζει και τα Κύθηρα κερδίζουν όλο και περισσότερους φανατικούς θαυμαστές, δεν είναι καθόλου κακή ιδέα το να συνδυαστούν οι καλοκαιρινές βουτιές με ροκ βραδιές, μελωδικές αποδράσεις και θεατρικές προτάσεις.


ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΤΕ
* Καψάλι Κυθήρων η Από 1 ως 22 Αυγούστου η Πληροφορίες, τηλ. 27360 31213, www. zeidoros.gr
---------------------------------------------------------------
Πηγή: Το ΒΗΜΑ-ΑΣΤΕΡΟΠΗ ΛΑΖΑΡΙΔΟΥ
---------------------------------------------------------------

«Ο τόπος των δακρύων, χαράς και λύπης»

Ακολουθώντας τα δρομολόγια των καραβιών ταξίδεψα και εγώ.
Σε ένα από αυτά τα ταξίδια ανακάλυψα τα Κύθηρα.

Στο ξενοδοχείο όπου έμενα συνάντησα Έλληνες της Αυστραλίας που μου είπαν ότι αποφάσισαν να επιστρέψουν στην Ελλάδα. Έκανα φιλίες μαζί τους.
Ένας από αυτούς μου είπε ότι είχε εγκαταλείψει την Ελλάδα όταν ήταν δεκαέξι χρονών. Μια θεία του είχε φύγει πριν από αυτόν.

Συζητώντας μαζί του συνειδητοποίησα ότι η δική του ιστορία ήταν η συνέχεια της ιστορίας των καραβιών. Άνθρωποι σαν και αυτόν, με σάρκα και οστά, Γερμανοί, Σουηδοί, Ιρλανδοί, Ιταλοί, Έλληνες, είχαν ταξιδέψει με αυτά τα καράβια.

Η μετανάστευση των κατοίκων στα Κύθηρα συνεχίστηκε μέχρι το 1960. Τότε στα Κύθηρα δεν υπήρχε καν λιμάνι. Τα καράβια περίμεναν στα ανοιχτά και οι μετανάστες έφθαναν εκεί με τα καΐκια. Υπάρχει ένα μέρος στα Κύθηρα, που μέχρι το 1930 ήταν το σημείο αποχωρισμού, όπου για πολλούς άνδρες και γυναίκες άρχιζε το μακρύ ταξίδι.

Σήμερα υπάρχει ένα μικρό μνημείο, όπου αναγράφεται «Ο τόπος των δακρύων, χαράς και λύπης». Τo 1908 δείχνει τη χρονιά που για πρώτη φορά χτίστηκε ένας δρόμος που σε οδηγούσε κάτω στην παραλία. Πάνω σε γαϊδάρους φυσικά, γιατί δεν υπήρχαν αυτοκίνητα...

ΑΚΟΥΣΑ μαρτυρίες για το πώς έφευγαν οι μετανάστες και τι έκαναν για να φθάσουν στην Αυστραλία.

Κάποιος, στα εβδομήντα του τώρα, μου διηγήθηκε το ταξίδι του. Από την Ελλάδα κατέληξε στο Πορτ Σαΐντ στην Αίγυπτο και εκεί πήρε το καράβι για την Αυστραλία. Ήταν ένας εύσωμος τύπος και πολύ δυνατός.

Δεν είχε φράγκο πάνω του όταν αναχώρησε από το Πορτ Σαΐντ και για να κερδίσει χρήματα συμμετείχε στο καράβι σε στοιχήματα, στο «παιχνίδι του σάκου του μποξ». Στεκόταν ακίνητος και κάποιος τον γρονθοκοπούσε. Εάν έπεφτε με το πρώτο χτύπημα έχανε το στοίχημα. Εάν στεκόταν στα πόδια του το κέρδιζε. Μου είπε: «Δεν έπεφτα ποτέ αμέσως»...

Στα Κύθηρα τώρα χτίζω ένα σπίτι σε ένα μέρος με υπέροχη θέα. Θέλω το κτίριο αυτό να γίνει ένα κέντρο για συγγραφείς και ερευνητές από όλο τον κόσμο που ασχολούνται ειδικά με τα θέματα της μετανάστευσης.

Χρειάζομαι, βέβαια, βοήθεια γιατί δεν μπορώ να τα καταφέρω μόνος μου. Για ένα τέτοιο σχέδιο πρέπει να βρω σπόνσορες.

Χαρίζω το χωράφι σε όποιον αναλαμβάνει να κάνει κάτι τέτοιο...
-------------------------
Πηγή: Τα ΝΕΑ
-------------------------

Τα ίχνη έδειχναν Ικαρία και Κύθηρα

Στα δύο νησιά και σε έναν παιδότοπο έψαχναν τους «ληστές με τα μαύρα»

Οι πρόσφατες έρευνες της Αντιτρομοκρατικής για την εξάρθρωση μελών της νέας γενιάς τρομοκρατών κινήθηκαν παράλληλα με επιχειρήσεις και αποστολές για τον εντοπισμό και τη σύλληψη των τριών επικηρυχθέντων για συμμετοχή στη συμμορία των «ληστών με τα μαύρα». Οσα ακολουθούν είναι ενδεικτικά και αποκαλυπτικά:

Σε έναν ιδιωτικό παιδότοπο του Περιστερίου και ένα διαμέρισμα επί της οδού Καλλιδρομίου στα Εξάρχεια είχαν εντοπιστεί ίχνη ενός εκ των τριών καταζητουμένων (και προσφάτως επικηρυγμένων) για συμμετοχή στη συμμορία των «ληστών με τα μαύρα» από κλιμάκιο αστυνομικών της ΕΛ.ΑΣ. Παρά την αρχική αισιοδοξία, ωστόσο, την οποία στελέχη της Αντιτρομοκρατικής μετέφεραν στην προηγούμενη ηγεσία του υπουργείου για την πιθανότητα επικείμενης σύλληψής του, η προσπάθεια δεν καρποφόρησε.

Παρόμοια τύχη είχε αποστολή, τον Ιούλιο, κλιμακίου αστυνομικών, δύο ανδρών και δύο γυναικών, στην Ικαρία, όπου σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις που είχαν αξιολογηθεί ως βάσιμες βρίσκονταν οι καταζητούμενοι. «Ελπίζαμε σε πιθανή χαλάρωση των μέτρων αυτοπροστασίας, προκειμένου να τους εντοπίσουμε. Δεν κατέστη εφικτό. Για τους δύο εξ αυτών δεν υπήρχε η παραμικρή ένδειξη για το πού μπορεί να κινούνται. Εξετάζαμε το ενδεχόμενο ακόμα και να έχουν δολοφονηθεί. Είχαν περισσότερο από δύο χρόνια να δώσουν σημεία ζωής», δήλωσε χαρακτηριστικά στην «Κ» πρώην στέλεχος της Κατεχάκη.

Πηγές αναφέρουν στην «Κ» ότι στον 12ο όροφο της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής είχαν φθάσει πληροφορίες, σύμφωνα με τις οποίες ο ένας εκ των τριών καταζητουμένων διατηρούσε φιλική σχέση και επισκεπτόταν τακτικά ιδιοκτήτη ιδιωτικού παιδότοπου στην περιοχή του Περιστερίου. «Πραγματοποιήθηκε σύσκεψη παρουσία των επικεφαλής της Αντιτρομοκρατικής, οι οποίοι ανέφεραν ότι επίκειται σύλληψή του», λέει στην «Κ» για το θέμα καλά πληροφορημένη πηγή.

Αστυνομικοί πραγματοποίησαν μυστική επιχείρηση στο χώρο, δίχως ωστόσο να καταφέρουν να τον εντοπίσουν. «Ηταν ο μόνος για τον οποίο έφταναν πληροφορίες στο αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ.», προσθέτει η ίδια πηγή. Στα τέλη του καλοκαιριού, η Αντιτρομοκρατική αξιολόγησε ως βάσιμες πληροφορίες, σύμφωνα με τις οποίες ο συγκεκριμένος επισκεπτόταν φιλικό του πρόσωπο που διαμένει στην οδό Καλλιδρομίου.

Στην Καλλιδρομίου
Ο ένοικος του διαμερίσματος θεωρείται αναγνωρίσιμος αντιεξουσιαστής και έχει βρεθεί στο επίκεντρο αστυνομικών ερευνών. Φέρεται μάλιστα να ανήκει στην ομάδα των ατόμων τα οποία «επισκέφθηκαν» κλιμάκια της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας το διάστημα αμέσως μετά την ένοπλη επίθεση μελών του «Επαναστατικού Αγώνα» κατά της διμοιρίας των ΜΑΤ στην οδό Μπουμπουλίνας.

Η επιχείρηση των αστυνομικών στην οδό Καλλιδρομίου είχε ως αντικείμενο την ενεργοποίηση δικτύου συλλογής πληροφοριών που θα οδηγούσαν στον εντοπισμό και στη σύλληψη του κατηγορουμένου για συμμετοχή στους «ληστές με τα μαύρα». Ερευνες πραγματοποιήθηκαν ταυτόχρονα σε Λαύριο και Ραφήνα, όπου οι πληροφορίες οδηγούσαν τα κλιμάκια της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας. Δεν προέκυψε αποτέλεσμα.

Τον Ιούλιο, αστυνομικός της υπηρεσίας έλαβε εντολή να μεταβεί στο νησί και να συναντήσει «σύνδεσμο» ο οποίος θα παρείχε πληροφορίες σχετικά με την τύχη των «ληστών». Η παρουσία του έγινε αντιληπτή και υποχρεώθηκε να φύγει άρον άρον, εγκαταλείποντας μάλιστα το υπηρεσιακό όχημα με το οποίο είχε μεταβεί στο νησί! Ακολούθησε νέα αποστολή, στην οποία συμμετείχαν τέσσερις αστυνομικοί, ένας υπαστυνόμος, ένας ανθυπαστυνόμος και 2 γυναίκες αστυφύλακες. Παρέμειναν στο νησί για τέσσερις ημέρες δίχως να εντοπίσουν ίχνη κανενός εκ των τριών καταζητουμένων.

Αστυνομικοί της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας συνέδεσαν μόλις τον περασμένο Απρίλιο τους τρεις καταζητούμενους για συμμετοχή στους «ληστές με τα μαύρα» με την οργάνωση «Επαναστατικός Αγώνας». Η εκτίμησή τους αυτή βασίζεται σε ευρήματα που προέκυψαν στα εγκληματολογικά εργαστήρια της ΕΛ.ΑΣ., σύμφωνα με τα οποία ένας εκ των δραστών στη ληστεία της Εθνικής Τράπεζας στην οδό Σόλωνος, τον Ιανουάριο του 2006, πήρε μέρος στην αρπαγή του όπλου του φρουρού του πρώην προέδρου του Αρείου Πάγου κ. Ρωμύλου Κεδίκογλου στη Γλυφάδα την άνοιξη του 2007. Ομοιο όπλο με αυτό που εκλάπη από τον ειδικό φρουρό θα χρησιμοποιηθεί λίγο αργότερα στην επίθεση κατά του Β΄ Α.Τ. Νέας Ιωνίας, την ευθύνη για την οποία ανέλαβε ο «Επαναστατικός Αγώνας».

Σε λατομείο
Στην αλυσίδα των ερευνών της Αντιτρομοκρατικής βασικό κρίκο αποτελεί η τελευταία αποστολή κλιμακίου αστυνομικών στα Κύθηρα σε αναζήτηση γνωστού αναρχικού, ο οποίος τη δεκαετία του '90 είχε κατηγορηθεί για έκρηξη που είχε σημειωθεί στο κτίριο υπουργείου.

Τα Κύθηρα είχαν βρεθεί στο επίκεντρο ερευνών για την εξάρθρωση του «Επαναστατικού Αγώνα» ήδη από το 2007, και δύο χρόνια αργότερα παραμένουν, όπως αποκαλύπτει η «Κ», στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Αιτία είναι οι «δεσμοί» που συνεχίζει να διατηρεί με το νησί το συγκεκριμένο άτομο.

Τον Απρίλιο του 2007, αστυνομικοί είχαν μεταβεί σε λατομείο του νησιού, όπου υπήρχαν ενδείξεις ότι είχε πρόσβαση το συγκεκριμένο άτομο και είχαν κατασχέσει 583 κιλά AMFO και 395 κιλά αμμωνίτιδας, που οι ιδιοκτήτες του λατομείου είχαν, κατά παράβαση των κανονισμών, κρύψει σε κοντέινερ.

Η απόπειρα βομβιστικής επίθεσης από τον «Επαναστατικό Αγώνα» στα γραφεία της Citibank Κηφισιάς με 120 κιλά AMFO και η επιλογή της οργάνωσης να συνεχίσει τη δράση της παρασκευάζοντας «μεγαβόμβες» με τη συγκεκριμένη εκρηκτική ύλη (επίθεση σε Eurobank και Χρηματιστήριο) υποχρέωσε τους αξιωματικούς της Αντιτρομοκρατικής να ανασύρουν από τα συρτάρια τους το φάκελο της υπόθεσης Κυθήρων.

Στην αποστολή έλαβε μέρος κλιμάκιο της ΔΑΕΕΒ (Αντιτρομοκρατική) που είναι αρμόδιο για τη συνεργασία Ελλήνων αξιωματικών με συναδέλφους τους από το εξωτερικό. Οι έρευνες και σε αυτή την περίπτωση απέβησαν άκαρπες.
---------------------------------------------------
Πηγή: kathimerini.gr-Του Γιαννη Σουλιωτη
---------------------------------------------------

Μια αγάπη για το καλοκαίρι

«Η ηρεμία και το λιάσιμο έχουν όνομα: Κύθηρα»

Η καλοκαιρινή αγάπη του Αιμίλιου Χειλάκη, από το 2004 που ανακάλυψε το νησί, μία είναι: τα Κύθηρα «Τα Κύθηρα τα ανακάλυψα το 2004, όταν έκανα εκεί γυρίσματα για τη σειρά "Έτσι ξαφνικά" της Μιρέλλας Παπαοικονόμου. Πηγαίνω από τότε κάθε Πάσχα και κάθε καλοκαίρι. Έχω πια αρχίσει να γίνομαι Τσιριγώτης...».

Πιστός έως φανατικός των Κυθήρων δηλώνει ο Αιμίλιος Χειλάκης: η καλοκαιρινή- και όχι μόνον - αγάπη του. «Μόνο καμιά φορά, του Αγίου Πνεύματος ίσως, πεταγόμαστε για δυο, τρεις, άντε τέσσερις μέρες σε κάποιο άλλο νησί».

Με την Αθηνά Μαξίμου, τη γυναίκα του, στα Κύθηρα βρίσκονται και φέτος. «Εκμεταλλευόμαστε όλο το κενό που έχουμε μεταξύ περιοδειών, προβών ή γυρισμάτων- φέτος είμαστε εδώ από τις 10 Ιουλίου και θα μείνουμε μέχρι τέλος Αυγούστου». Στις 15 Οκτωβρίου αρχίζουν δοκιμές στο Εθνικό για τον «Δον Ζουάν» του Μολιέρου, που θα ανεβάσει τον χειμώνα κρατώντας τον ρόλο του Σγαναρέλου με τον Γιάννη Μπέζο στον επώνυμο ρόλο. Ενώ θα ανεβεί και για μία εβδομάδα στη Θεσσαλονίκη με την επιτυχία «Οκτώ γυναίκες» στην οποία παίζει σε σκηνοθεσία Νίκου Καραθάνου και που θα παρουσιαστεί στο πλαίσιο των «Δημητρίων».

«Το νησί αυτό, πέραν του φυσικού κάλλους του, έχει πολύ παράξενες ενέργειες- για όποιον τις πιστεύει και τις δέχεται. Εγώ είμαι ένας από αυτούς που δέχθηκαν τις ενέργειες αυτές. Εκείνο που με έκανε να κολλήσω είναι πως εδώ ηρεμείς. Ευτυχώς δεν είναι νησί της έντασης και γι΄ αυτό δεν το προτιμάει πολύς κόσμος.

Αλλά με έκαναν να κολλήσω και κάποιοι άνθρωποι που βρίσκονται εδώ. Πέραν της Μιρέλλας Παπαοικονόμου που μας πάντρεψε με την Αθηνά. Υπάρχει, για παράδειγμα, ο καπετάν Σπύρος. Μέγας παραμυθάς! Ουσιαστικά την ίδια δουλειά κάνουμε... Έχει ένα περιηγητικό σκάφος, που σε πηγαίνει σε κάποιες σπηλιές του νησιού και κάθε φορά που σε πηγαίνει αρχίζει να σου λέει την ιστορία της σπηλιάς. Αλλά κάθε φορά λέει αλλιώς το παραμύθι- ένα πολύ όμορφο παραμύθι που δεν είναι ψέμα, αγγίζει τον μύθο των Κυθήρων.

Παίρνει, τις περισσότερες φορές, αυτοκίνητο μαζί του όταν πηγαίνουν. «Οι δρόμοι προς τις ωραίες παραλίες τώρα έχουν αρχίσει να ασφαλτοστρώνονται, πράγμα που εμάς τους λάτρεις των Κυθήρων δεν μας αρέσει καθόλου- θέ λουμε να είναι δύσκολο να φτάσεις.

Φέτος μένουμε στο σπίτι της Μιρέλλας Παπαοικονόμου που είναι λίγο πριν από τη Χώρα, στο Στραπόδι, μια υπέροχη τοποθεσία με θέα προς το κάστρο της Χώρας και προς ένα νησάκι που οι ντόπιοι το λένε Χύτρα. Άλλοτε μένουμε σε ενοικιαζόμενα δωμάτια κάποιων φίλων- είναι οι "Ζωγραφιές" του Φοίβου και της Αντιγόνης στο Μανιτοχώρι, επίσης κοντά στη Χώρα. Υπάρχουν και τα δωμάτια της Σίσσυς στον Μυλοπόταμο. Μεγάλες τουριστικές μονάδες έχει στα βόρεια του νησιού. Στα νότια, που μας αρέσει εμάς, έχει μόνο μία η οποία δεν επαρκεί».
Τι σημαίνει «διακοπές» για τον Αιμίλιο Χειλάκη; Θάλασσα, διάβασμα, «βγαίνω το βράδυ»;
«Όλα μαζί. Αλλά κυρίως το να μην προγραμματίζω τίποτα. Ό,τι φέρει η μέρα. Και στη θάλασσα μου αρέσει το κολύμπι αλλά κυρίως το λιάσιμο- η τεμπελιά».

Κρατάει, πάντως, την επαφή με τον κόσμο. «Μπαίνω για κανά μισάωρο τη μέρα στο Ίντερνετ, κοιτάω λίγο τι γίνεται στον κόσμο, τι γράφεται...».

Μιλάμε για τις ομορφιές του νησιού.
«Έχει απίστευτα μέρη. Μέρη που όταν τα δεις μένεις άναυδος. Κάτι καταρράκτες, ας πούμε, στον Μυλοπόταμο που δημιουργούν, καθώς πέφτουν, πλατώματα όπου μπορείς να κολυμπήσεις. Υπάρχουν φοβερά μοναστήρια. Υπάρχει η Παλαιόχωρα, μια εγκαταλελειμμένη βυζαντινή πολιτεία που καταστράφηκε το 1537 από τον Μπαρμπαρόσα, τον πειρατή, και από τότε δεν ξανακατοικήθηκε. Οι θρύλοι και οι δοξασίες του νησιού λένε πολλά γι΄ αυτό το μέρος. Το οποίο, αν πας βράδυ, με τα χαλάσματα, τις γκρεμισμένες εκκλησίες, τα σπίτια πάνω στον γκρεμό, είναι εξαιρετικά ελκυστικό.

Χτες ανακαλύψαμε - τον έκτο χρόνο που ερχόμαστε!- τα Μυρτίδια, ένα μαγικό μέρος κοντά σε μια Μονή, που δεν το είχαμε δει ώς τώρα. Γενικά δεν είναι εύκολη η πρόσβαση σε όλα τα μέρη. Το πιο ωραίο είναι να πηγαίνεις με σκάφος ή με φουσκωτό στις θαλάσσιες ή υποθαλάσσιες σπηλιές που υπάρχουν γύρω γύρω στο νησί και όπου δεν μπορείς να πας με αυτοκίνητο. Κάποιες είναι επισκέψιμες μόνο κολυμπώντας.

Δίπλα στα Κύθηρα έχουμε και την Ελαφόνησο, που είναι άλλο ένα καταπληκτικό μέρος- πάμε συχνά εκεί και κάνουμε μπάνιο. Ως "Τσιριγώτες" πια, κοιτάμε κάθε πρωί κατά πού φυσάει ο αέρας και διαλέγουμε την κατάλληλη παραλία.

Το νησί έχει και εξαιρετικά στέκια για να φας. Αν είσαι λάτρης του ψαριού, τον "Μάγο" στο Καψάλι που έχει και πάρα πολύ ωραία θέα προς το κάστρο της Χώρας. Ή την "Κυρα-Μαρία" στα Λογοθετιάνικα: μπαίνεις μέσα σε ένα μπακάλικο της δεκαετίας του ΄60 που έχει παλιά κομμάτια από Cinzano μέχρι δεν ξέρω τι άλλο, και ανάμεσα τραπέζια όπου κάθεσαι και τρως την καλύτερη αστακομακαρονάδα».

«Μην έρχεστε πολύς κόσμος!»
Έχετε διαπιστώσει να αλλοιώνεται από τον τουρισμό το νησί;
«Μερικές φορές αλλοιώνεται η προσωπικότητα του νησιώτη, που βλέπει να έρχεται ένας πρόσκαιρος πλούτος και πάει να τον εκμεταλλευτεί. Με αποτέλεσμα την άλλη χρονιά να μην έχει κόσμο το νησί.

Κλασικό...».
Και κλείνει: «Και μία παράκληση: μην έρχεστε πολύς κόσμος! Τώρα που μάθατε πως είναι ωραίο το νησί, μην πλακώσετε όλοι μαζί!».
---------------------------------------------------------------
Πηγή: Τα ΝΕΑ-Του Γιώργου Δ. Κ. Σαρηγιάννη
---------------------------------------------------------------

Το ταξίδι στα Κύθηρα κρατάει ....χρόνια..!!!!

Το ταξίδι στα Κύθηρα… κρατάει χρόνια
Πήγαν για λίγο και έμειναν πολύ. Αληθινές ιστορίες ανθρώπων που εγκατέλειψαν την πόλη και το άγχος για το Τσιρίγο.

Τα Κύθηρα ποτέ δεν θα τα βρούμε;».

Ορισμένοι ταξιδιώτες όχι μόνο τα βρήκαν, αλλά πολιτογραφήθηκαν κιόλας Κυθήριοι.

Ο διευθυντής της καρδιολογικής κλινικής του Νοσοκομείου Κυθήρων ήρθε για λίγες μέρες στο Καψάλι και τη Χώρα κι έμεινε δεκαεπτά χρόνια ενώ, όταν δεν κουράρει ντόπιους κι παραθεριστές για υπέρταση και αρρυθμίες, παίζει κιθάρα σε κουτούκι και ζωγραφίζει στο ατελιέ-καρνάγιο.

Τι είναι αυτό που κάνει μια Αθηναία στέλεχος πολυεθνικής να παρατά στρωμένη καριέρα με μισθό 800.000 δραχμών για να ανοίξει αγροτουριστικό ξενώνα στο Μυλοπόταμο και να ξεκινήσει τις βιοκαλλιέργειες στο νησί, σε ένα ταξίδι στα Κύθηρα που κρατάει δέκα χρόνια;

Μπουχτισμένοι από το άγχος και την κλεισούρα στα «κουτάκια» της πόλης, πολλοί ονειρεύονται τη μεγάλη φυγή.

Κάποιοι το τόλμησαν, στο νησί με την υπόγεια μαγνητική γοητεία.

Ταξιδέψαμε στα Κύθηρα (με εισιτήριο της επιστροφής) κι ακούσαμε την ιστορία τους με θαυ-μασμό, ίσως και λίγη ζήλια...

«Από τους 3.500 μόνιμους κατοίκους του νησιού, πολλοί επέλεξαν να ζήσουν εδώ χωρίς να είναι ντόπιοι», παρατηρεί ο υπεύθυνος τουριστικής προβολής των Κυθήρων, Παναγιώτης Γιαννιώτης, καθώς συνταξιδεύουμε στο πλοίο της γραμμής.

Νεάπολη-Διακόφτι, μιάμιση ώρα ταξίδι.

Μας φέρνει για παράδειγμα τον Αρη Σταύρου, διευθυντή φωτογραφίας στην ταινία «El Greco» του Γιάννη Σμαραγδή, «αγόρασε ένα σπίτι στα Κύθηρα και μένει μόνιμα, ανεβοκα-τεβαίνει στην Αθήνα για δουλειές.

Εχουμε Αμερικανούς, Γερμανούς, ξένους αλλά και πολλούς Ελληνες, ήρθαν για διακοπές κι έμειναν» στονησί-σειρήνα νότια της Λακωνίας που γεωγραφικά ανήκει στα Επτάνησα, διοικητικά στη νομαρχία Πειραιά και θα το είχαν βαφτίσει γη των λωτοφάγων αν δεν το διεκδικούσε πρώτη για τον εαυτό της η Κυθέρια.

Το ραντεβού με τον Γαβρίλη Ψαρρά είναι στο ψαροχώρι του Αβλέμονα, μπροστά στο αρχοντικό Καβαλίνι του1907 με το ηλιακό ρολόι, «το Γκρίνουιτς του Τσιρίγου!», λέει ο διευθυντής της καρδιολογικής κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου Κυθήρων.

Προϊστάμενος κι υφιστάμενος του εαυτού του αφού είναι ο μοναδικός καρδιολόγος στο νησί, «διευθυντής, νοσοκομάκι ειδικευόμενος μαζί».

Μόλις έχει βγάλει για σήμερα τη λευκή μπλούζα, για την οποία μάλι-στα έχει κάνει ειδική έρευνα σχετικάμε την υπέρταση που προκαλεί η...θέα της στον κόσμο.

Καθώς περπατάμε στο λιμανάκι, μιλά με θέρμη για το καινούργιο νοσοκομείο του νησιού που «με πολύ κόπο, θα είναι έτοιμο σε ένα χρόνο», ενώ το κινητό του κουδουνίζει ασταμάτητα: «Ελα, Παναγιώτη.

Σε πόσα λεπτά λες ότι ανέβασες την πίεση; Να ’ρθεις να σε δω. Είσαι στον Πειραιά; Λοιπόν, θα πάρεις ένα...».

Κάπου ανάμεσα σε ιατρικές οδηγίες από το τηλέφωνο, ο Γαβρίλης Ψαρράς μάς δίνει πληροφορίες για ψαγμένες γωνιές του νησιού σαν ντόπιος, γιατί ο γιατρός είναι από τον Πειραιά. Άφησε στρωμένη ζωή και καριέρα στο Τζάνειο για ένα «ταξίδι στα Κύθηρα» που διαρκεί από το ’92.

«Ηρθα στο νησί για το αγροτικό μου. Με το που πάτησα το πόδι μου, λέω “εδώ θέλω να πεθάνω”.

Η ασφαλιστική μου δικλίδα ήταν η εξής: είπα, ή θα γίνω γιατρός στα Κύθηρα ή...βοσκός!». Τελικά, διορίστηκε καρδιολόγος και στον ελεύθερο χρόνο του έγινε ζωγράφος στο ατελιέ-καρνάγιο του Βλάχου του καραβομαραγκού, αλλά και μουσικός.

Κάθε Παρασκευή βράδυ θα τον βρείτε με την κιθάρα του στο «Μουστάκια» στην Αγία Πελαγία και το σαββατόβραδο στη «Βαρκούλα» στον Καραβά.

Οι θαμώνες έχουν κατανόηση. Ξέρουν πως, στη μέση της βραδιάς, ο γιατρός μπορεί να κρεμά-σει την κιθάρα του και να φύγει ξαφνικά, λόγω επείγοντος περιστατικού.

Στο μπουζούκι ο Νώντας, ο Μιχάλης βιολί, ο Κώστας κλαρίνο και τουμπερλέκι.

Περαστικοί οι περισσότεροι από τα Κύθηρα, που ριζώσανε.

Στήσανε μουσική κομπανία -«Οι εν Κυθήριοις άδοντες»- και, με χρήματα από συναυλίες τους, αγοράστηκε στο νησί υπέρηχος. «Δισκάκι δεν κυκλοφορήσαμε αλλά πήραμε χρυσό δίσκο!», λέει και μας δείχνει το άλμπουμ του Νίκου Ζωιδάκη με το τραγούδι «Ξημέρωμα σταΚύθηρα», μια τσιριγώτικη μαντινάδατου Γαβρίλη Ψαρρά στα credits του cd της Lyra που έγινε χρυσό.

Η καθηγήτρια

Το ίδιο βράδυ, στο cult μπακάλικο-ταβέρνα της κυρα-Μαρίας στα Λογοθετιάνικα, ξεχασμένο στη δεκαετία του ’70, ανάμεσα σε ξεθωριασμένα κουτιά Rol και τις πενιές του καρδιολόγου και της παρέας του, η Δήμητρα μιλά με ενθουσιασμό για τις περιπατητικές διαδρομές που διοργανώνει ο σύλλογος «Μυρτιά» στα Μητάτα "περιηγήσεις σε απολιθώματα, ξεχασμένα ξωκλήσια, βρύσες με τρεχούμενα νερά, διανθισμένες με στοιχεία για την αρχιτεκτονική του νησιού και ιστορίες με νεράιδες".

Θα είναι ντόπια -σκέφτομαι- έτσι όπως ξέρει τι γίνεται και μιλά με τέτοιο πάθος για τα Κύθηρα. «Λάθος», μου λέει. «Από τα Σεπόλια. Μέχρι που διορίστηκα εδώ καθηγήτρια, ήξερα το νησί μόνο από το τραγούδι “Ταξίδι στα Κύθηρα”.

Oταν προσγειώθηκα, τον Αύγουστο του 2006, δεν μου έκανε ούτε κρύο ούτε ζέστη. Τώρα λέω, “το νησί μας”.

Η ζωή στα Κύθηρα είναι ανθρώπινη, αυτό έχω να πω ως πρώην ξένη.

Εδώ είναι όλο ένα στέκι». Στην κουβέντα μπαίνει ο γιατρός: «Εγώ είμαι δεκαεπτά χρόνια στο νησί κι ακόμα ανακαλύπτω πράγματα. Δεν βαριέσαι ποτέ».

Τελικά, ποιο είναι το μυστικό του νησιού;

«Τα Κύθηρα έχουν δυο μυστικά. Οι μυρωδιές τους μπορούν να σε κρατήσουν. Δεύτερον, στα Κύθηρα μπορείςνα είσαι ερωτευμένος χωρίς να από παρτενέρ».

Απλοί τουρίστες έγιναν ταξιδιώτες διαρκείας στα Κύθηρα, αλλά και διάσημοι «έποικοι» με εξοχικές κατοικίες και συναισθηματικό δέσιμο αλλά όχι καταγωγή από το νησί.

Ανάμεσά τους η σεναριογράφος Μιρέλλα Παπαοικονόμου που εμπνέεται από το αγαπημένο της νησί και το επιλέγει ως φόντο σε τηλεοπτικές σειρές της σαν το «Eτσι ξαφνικά».

Κοντά στο χωριουδάκι Σπηλιές του Nότου όπου γεννήθηκε ο πρέσβης Μάικλ Σωτήρχος, έχει σπίτι κι ο διοικητήςτης Τραπέζης της Ελλάδος Γιώργος Προβόπουλος, γεννημένος στον Πειραιά αλλά με καταγωγή από το χωριό Μεγάλη Κάψη της Φθιώτιδας.

Στο μεσαιωνικό χωριό του Μυλοπόταμου, ξακουστό για τον καταρράκτη του, τη «Νεράιδα» και τους είκοσι δύο του νερόμυλους, θα μείνουμε στον παραδοσιακό ξενώνα«Πορφυρούσα» της Eλενας Μαγείρου.

Aλλη μια που, κατά το στίχο του Σεφέρη, «πήραμε τη ζωή μας˙λάθος! κι αλλάξαμε ζωή» στα Κύθηρα, με ή χωρίς άνω τελεία.

Η Ελενα Κάτοικος Αγίας Παρασκευής και στέλεχος πολυεθνικής εταιρίας με μισθό 800.000 δραχμές το ‘99.

«Ηρθα για πρώτη φορά στο νησί έντεκα χρόνων με τον “Κορνάρο”, το πλοίο της γραμμής Πειραιά-Καψάλι.

Δεν ήτανε εύκολη η πρόσβαση.

Επιανε λιμάνι με το βίντσι», θυμάται. «Ερχόμουν διακοπές στο νησί τα κα-λοκαίρια. Δεκάξι χρόνων είχα βάλει στο μάτι αυτό το ενετικό αρχοντικό στο Μυλοπόταμο, ερείπιο τότε, που τώρα έγινε ξενώνας.

Δεν μου άρεσε η Αθήνα, η φασαρία,το καυσαέριο.

Ηθελα, πάντοτε να φύγω, γι’ αυτό σπούδασα γεωπόνος. Το “φλασάκι” να κατέβω στα Κύθηρα άναψε όταν η κόρη μου η Μυρτώ, στο σπίτι μας τότε στην Ηλιούπολη, καθόταν στο μπαλκόνι και κοίταζε απ’ έξω μια αροκάρια τόσο μελαγχολικά, λαχταρούσε τη φύση».

Τα υπόλοιπα ήταν μια απόφαση. Στα Κύθηρα ασχολήθηκε με τη βιοκαλλιέργεια.

Μαζί με τον πατέρατης ήταν οι πρώτοι που την εισήγαγαν στο νησί, σε 100 στρέμματα ιδι-όκτητα κτήματα με ελιές, αμπέλια, σιτάρι στην Παλαιόπολη.

«Δεν ήταν εύκολο -λέει- για την αλλαγή. Ομως, νιώθω ενθουσιασμένη που μπορώ να δημιουργώ και το παιδί μου είναι ελεύθερο».

---------------------------------------------------------------

Πηγή: Ελεύθερος Τύπος - Της Ζέφης Κληρονόμου, φωτό: Εφη Παρούτσα

---------------------------------------------------------------

«Υπάρχουν μέρη που σε καλούν κάθε άνοιξη»

«Η άνοιξη με βρήκε φέτος στο τέλος των γυρισμάτων για τον Καρυωτάκη. Υστερα από εξαντλητική δουλειά, με το βάρος της ευθύνης ενός τόσο σημαντικού ρόλου να εξατμίζεται, με τη χαρά ότι η δουλειά είχε ανταπόκριση, ξεκινά η καινούργια εποχή με αισιοδοξία και καινούργια σχέδια.

Ο ήλιος και η ομορφιά της φύσης δίνουν δύναμη για καινούργια ξεκινήματα.
Φεύγω για Κύθηρα.

Ενα νησί που πάντα ήθελα να πάω. Κανονίστηκε τελευταία στιγμή σ' έναν καφέ με φίλους.
Σε δέκα λεπτά είχαμε κιόλας κλείσει τα δωμάτια. Μου άρεσε το ότι έγινε γρήγορα, αναπάντεχα, τυχαία.
Το ίδιο είχε συμβεί πριν από περίπου δέκα χρόνια με την Αμοργό και η ξαφνική απόφαση μας δικαίωσε. Ηλιος, θάλασσα, φίλοι, ρακές, η συννεφιά του Επιτάφιου, η χαρά της Κυριακής.

Είναι κάποια μέρη που σε φωνάζουν την άνοιξη. Που σου λένε: "Ελα την άνοιξη να με δεις". Αυτό το ένιωθα πάντα με τα Κύθηρα.

Η άνοιξη είναι η πρώτη περίοδος των διακοπών μου, μιας και το καλοκαίρι σπάνια δουλεύω. Μάλλον είναι οι ουσιαστικές μου διακοπές.
Το καλοκαίρι δεν μπορώ να μην απασχολώ το μυαλό μου με αυτά που έχουν προγραμματιστεί για τον επόμενο χειμώνα.
Η άνοιξη είναι η μετάβαση. Ο απολογισμός. Η γείωση. Οχι η θλίψη. Οχι. Αυτό δεν το επιτρέπω. Είναι η εξωστρέφεια. Η χαρά.

"Ετσι τους βλέπω εγώ τους κήπους, κήπους μελαγχολίας" έλεγε ο Καρυωτάκης, αλλά εγώ όχι. Προτιμώ να βλέπω κήπους ολάνθιστους. Λιβάδια πράσινα με παιδιά που τρέχουν και μαμάδες που τα κυνηγούν για να βάλουν τη ζακέτα τους, γιατί ίδρωσαν από το πολύ παιχνίδι και θα κρυώσουν.
Κήπους παιδικούς. Με όνειρα. Με την άγνοια που κρύβουν τα όνειρα. Και τη ζωτικότητα των σχεδίων.

Το καράβι ξεκινά. Σχίζει τη θάλασσα και φεύγει. Στα ακουστικά Rene Aubry.
Πάω στο κατάστρωμα και στρίβω τσιγάρο.
Η Αθήνα απομακρύνεται.
Τσιμεντένια και γκρίζα.
Τραβάω μια τζούρα και βγάζω τον καπνό.
Μαζί με τον καπνό που φεύγει, χάνεται κι ο χειμώνας που πέρασε. Τέλος».
---------------------------------
Πηγή: enet.gr
---------------------------------