Οδός αστέγων η Σταδίου - Εικόνες εξαθλίωσης στο κέντρο της Αθήνας

«Μιλάς ελληνικά;». «Ελληνας είμαι». «Εδώ κοιμάσαι;». «Τις τελευταίες μέρες, ναι». «Πώς βρέθηκες στον δρόμο;». «Δεν έχω πού να πάω». «Οικογένεια;»… Γύρισε την πλάτη, δεν ξαναείπε λέξη, ούτε σήκωσε το βλέμμα. Εστρωσε την κουβέρτα στο φαρδύ πεζούλι, έκανε μαξιλάρι μια αλλαξιά ρούχα που έβγαλε από το χαρτόκουτο (ενός ακριβού εκτυπωτή) και έμεινε για λίγο να κοιτάζει το «νοικοκυριό» του.

Η Λερναία Υδρα της ΕΛΠΑ

Πιστεύετε πως η ΕΛΠΑ είναι μια ανύπαρκτη επιχείρηση επειδή δεν τη βλέπετε στους δρόμους τόσο συχνά; Εν μέρει κάνετε λάθος. Νομίζετε πως η κατάρρευση μιας ιδιωτικής εταιρείας δεν σας αφορά; Τα συσσωρευμένα χρέη της ΕΛΠΑ προς τον ΕΦΚΑ και την Εφορία ξεπερνούν σήμερα τα 57 εκατομμύρια ευρώ· ανάλογο ήταν φέτος τον χειμώνα το ποσό που κόπηκε στον προϋπολογισμό λόγω Μνημονίου από το επίδομα θέρμανσης στους δικαιούχους.

Οι άστεγοι στο κέντρο της Αθήνας

Είναι μεσάνυχτα Παρασκευής (8/12). Το δημαρχείο της Αθήνας ανοιχτό, και άνθρωποι κάθε ηλικίας, αλλά κυρίως νέοι και νέες, συρρέουν. Περίπου 70 άτομα. Το ραντεβού όλων στον δεύτερο όροφο του δημαρχιακού μεγάρου. Ο λόγος; Νυχτερινή καταγραφή αστέγων στο ιστορικό κέντρο της πρωτεύουσας. Μία καταγραφή όμως, ανθρώπινη, ζεστή, φιλική, όπως πρέπει να γίνεται η προσέγγιση σε ανθρώπους, που δεν έχουν στέγη. Δεν έχουν ένα κρεβάτι για να κοιμηθούν, με τα χαρτόκουτα και τις κουβέρτες να έχουν αντικαταστήσει το στρώμα. Σε αυτή την καταγραφή αστέγων από τον δήμο Αθηναίων, μέσα στους σκοτεινούς δρόμους της πόλης, συμμετέχει με δημοσιογράφο και φωτορεπόρτερ το Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Κρύβουν τα στοιχεία από τις Αρχές

Ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας (ΔΟΕ) σημειώνει με έμφαση πώς 2,34 εκατομμύρια άνθρωποι χάνουν κάθε χρόνο τη ζωή τους λόγω εργατικών ατυχημάτων και επαγγελματικών νοσημάτων.

Από το συγκεκριμένο σύνολο, 2,02 εκατομμύρια εκτιμάται ότι πεθαίνουν από μεγάλο εύρος νοσημάτων που σχετίζονται με την εργασία.

Χρυσάφι μέσα σε μπουκάλι - Το πολύτιμο λάδι και τα μυστικά του αποτελούν θησαυρό για την υγεία

Ολοι μας απολαμβάνουμε το ανεκτίμητο για την υγεία μας πρασινοκίτρινο υγρό, δώρο της μεσογειακής φύσης. Ποιά είναι όμως τα ευεργετικά συστατικά του λαδιού και τί μπορούμε να κάνουμε εμείς για να ενισχύσουμε την ευεργετική δράση τους; Ποιό λάδι είναι το «καλύτερο» και πώς να το μεταχειριστούμε; Πότε πρέπει να συνθλίβονται οι ελιές και τί συμβαίνει μέσα σε ένα ελαιοτριβείο; Τί προδίδουν οι ονομασίες των διαφόρων ειδών λαδιού στις συσκευασίες και πόσο βάζει κάθε φορά το... δαχτυλάκι της η Χημεία προκειμένου το αποτέλεσμα να ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές; Αυτά και αρκετά ακόμη «μυστικά» του λαδιού μπορείτε να διαβάσετε στις σελίδες που ακολουθούν.

ΟΙ ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΙ

  

• Γιάννης και Άννα Πετροχείλου
• Ελευθέριος Πλατάκης

Γιάννης και Άννα Πετροχείλου

Η ελληνική σπηλαιολογική κοινότητα χρωστάει αναμφίβολα την ύπαρξή της στο ζεύγος του Ιωάννη και της Άννας Πετροχείλου, οι οποίοι ίδρυσαν το 1950 την Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία.
Ο Γιάννης Πετρόχειλος γεννήθηκε το 1900 στην Σμύρνη από γονείς Κυθήριους. Ήθελε να γίνει συνθέτης και σπούδαζε μουσική. Από το 1917 επιδίδεται στην ορειβασία, ζωγραφίζει και σχεδιάζει τοπία. Εγγράφεται και παίρνει πτυχίο από την Φυσικομαθηματική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1918-1921).
Η Άννα Πετροχείλου γεννήθηκε, επίσης, στη Σμύρνη και παντρεύτηκε σε ηλικία 17 ετών τον Ιωάννη Πετρόχειλο.

Ευθανασία: Ό,τι καλύτερο μπορούν να προσφέρουν οι Θεοί

Η ευθανασία είχε αρχικά, πολύ ξεκάθαρη έννοια. Αυτή εξελίχθηκε σε σύνθετη, μετά την παρέμβαση δυο Γερμανών επιστημόνων. Έκτοτε κάθε κράτος δίνει άλλη ερμηνεία-και έχει άλλο νόμο. Η Ελλάδα δεν τη δέχεται ως δικαίωμα, κάτι που ενδέχεται να αλλάξει 

Ο άνθρωπος είναι εγωιστικό ον. Μια προέκταση αυτού του δεδομένου αφορά τους οικείους του, σε περίπτωση που αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα υγείας. Συνηθίζουμε να θέλουμε, υπό τις όποιες συνθήκες, τον άνθρωπο μας, στη ζωή μας.

Κατάλογος Πιστοποιητικών και Εγγράφων που απαιτούνται επί όλων των κατηγοριών πλοίων.

Τις τελευταίες ημέρες έχει γίνει αρκετός λόγος σχετικά με τις γραφειοκρατικές υπηρεσίες που απαιτούνται για να ολοκληρωθούν τα έγγραφα και οι πιστοποιήσεις ενός πλοίου.

Όσο για κάποιους φαίνεται ότι είναι απλό δυστυχώς πίσω από την λέξη έγγραφα πλοίου υπάρχει ένας τεράστιος όγκος εργασίας που απαιτείται ώστε να υπάρξει πλήρης συμπλήρωση και εναρμόνιση τους με πολλαπλούς διεθνείς αλλά και κρατικούς φορείς.

Μία σειρά πιστοποιητικών εκδίδονται από τον Νηογνώμονα της κλάσεως του πλοίου, άλλα εκδίδονται από τις αρχές της εθνικότητας του πλοίου και άλλα από τις κατά χώρα λιμενικές η άλλες αρμόδιες αρχές αρχές.

Στο σημερινό μας αφιέρωμα θα προσπαθήσουμε να δώσουμε στους αναγώστές μας την δυνατότητα να ενημερωθούν για την πληθώρα αυτών των εγγράφων αλλά και τον σκοπό που εξυπηρετεί το καθένα από αυτά.

Ορισμένα πιστοποιητικά αφορούν ιδιαίτερους τύπους πλοίων και δεν αφορούν όλα τα πλοία {για διευκόλυνση των αναγνωστών θα σημανθούν αυτά τα ειδικά πιστοποιητικά με ιδιαίτερη σήμανση}

Τα ελληνικά χωριά ερημώνουν

«Δύσκολα αντέχεται η μοναξιά. Τις περισσότερες φορές κάνω αυτή τη βόλτα μόνος μου, μαζί με τέσσερα σκυλιά. Ο μόνιμοι κάτοικοι μετρούνται στα δάχτυλα των δύο χεριών. Εάν συνεχιστεί έτσι, ίσως επιστρέψω στη κοντινότερη πόλη, το Αγρίνιο».

ΠΟΡΦΥΡΟΥΣΑ: Ανεκτίμητες υπηρεσίες

Τα Κύθηρα φέτος δοκιμάστηκαν διπλά. Έμειναν χωρίς ακτοπλοϊκή σύνδεση με Πειραιά και Κρήτη και χτυπήθηκαν από μια μεγάλη πυρκαγιά. Το μικρό ΠΟΡΦΥΡΟΥΣΑ, σύμβολο της γραμμής της Νεάπολης και νήμα ζωής για τους Κυθήριους, διέσωσε το νησί, τον τουρισμό, το φυσικό περιβάλλον. και με το παραπάνω. Συγχαρητήρια σε όσους υπερέβαλαν εαυτόν στις τόσο κρίσιμες στιγμές, και ιδιαίτερα στον πλοίαρχο Cpt Παύλο Αλειφέρη.

Cpt Παύλος Αλειφέρης. Υπερέβαλε εαυτόν περνώντας με επιτυχία τις «συμπληγόδες» των Κυθήρων

Η Κοντέσσα του Ιονίου

Διαβάζοντας τον τίτλο σδ΄αυτό το άρθρο μου, σίγουρα ο νους σας οπωσδήποτε θα τρέξει σε κάποιο από τα αθάνατα μυθιστορήματα του μεγάλου Ζακυθνινού λογοτέχνη Γρηγόρη Ξενόπουλου. Φωτεινή Σάντρη, Στέλλα Βιολάντη, Κόκκινος Βράχος και σε άλλα δικά του αριστουργήματα. Πιθανόν να φανταστείτε κάποια αρχόντισσα των νησιών, τυλιγμένη σε κάποιο κρινολίνο να χορεύει στα σαλόνια παλατιών.

Νίκος Καββαδίας, ο Κόλιας της θάλασσας

Ο γραφικός ασυρματιστής που όργωνε τις θάλασσες γράφοντας ποιήματα..

“Με ρώτησαν κάποτε τι προσπάθησα.
Μα....να περπατήσω στα δυο μου πόδια.”
Νίκος Καββαδίας

Τυλίγουν... σουβλάκια με τα πτυχία τους

Τους βλέπουμε παντού γύρω μας: σερβίρουν καφέδες, μοιράζουν φυλλάδια, κάνουν τους κλόουν σε παιδικά πάρτι. Αυτό που δεν βλέπουμε -και κυρίως κάνει ότι δεν βλέπει η αγορά εργασίας- είναι τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά τους, οι ξένες γλώσσες που κατέχουν, οι βεβαιώσεις σεμιναρίων και ειδίκευσης τις οποίες έχουν με κόπο αποκτήσει. 

Ποιοι και πως οργάνωσαν το έγκλημα κατά της χώρας μας! Τα ονόματα και οι εταιρίες που έκαψαν την Ελλάδα ..

Φανταστείτε μια πολεμική ενέργεια!

Μια δολιοφθορά στις γραμμές του «εχθρού»! 

Μια πολεμική σύρραξη ανάμεσα σε δύο στρατούς! 

Ποια είναι τα «εργαλεία» που χρειάζεται ένας επιτιθέμενος; 

Σίγουρα, ...... τα πυρομαχικά και σίγουρα ένα σχέδιο δράσης εναντίον του αμυνόμενου!

 

Σπίτι ή γηροκομείο: Πώς φροντίζουν οι Έλληνες τους ηλικιωμένους γονείς τους στα χρόνια της κρίσης;

Έχουν περάσει περίπου τρεις μήνες. Από τον φωταγωγό της πολυκατοικίας μου έχει σταματήσει να ακούγεται η γερασμένη φωνή της ηλικιωμένης κυρίας που έψαχνε κάθε αφορμή για να κατσαδιάσει τον εξίσου προχωρημένης ηλικίας, αλλά λιγότερο νευρικό, σύζυγό της. 

«Τι να απέγιναν;», αναρωτιέμαι. Είχαν υποσχεθεί να φροντίζουν ο ένας τον άλλον μέχρι τέλους, μιας και δεν είχαν κανέναν άλλον. Τους έβλεπα καθημερινά να κατεβαίνουν αγκαζέ τις σκάλες από τον 5ο όροφο, φορώντας τα καλά τους. Για εκείνους κάθε βήμα έμοιαζε και με έναν μικρό άθλο. «Καταραμένα αρθριτικά», την άκουγα να λέει συχνά, αγκομαχώντας. «Σώπα. Λίγο έμεινε. Τα καταφέραμε και σήμερα», της απαντούσε, ο γλυκός, αλλά σπάνια ομιλητικός, σύζυγός της. Λίγο αργότερα, τους συναντούσες σε κάποιο από τα γνωστά «στέκια» στη γειτονιά να απολαμβάνουν τον ελληνικό καφέ τους. Και μετά πάλι πίσω στο διαμέρισμα και τον «αγώνα δρόμου» της ατελείωτης εκείνης σκάλας. Αυτή ήταν η δική τους μοναχική καθημερινότητα.

Μηχανισμός των Αντικυθήρων, 115 χρόνια από την ανακάλυψη του κοσμικού ρολογιού

Σήμερα συμπληρώνονται 115 χρόνια από την ανακάλυψη του Μηχανισμού των Αντικυθήρων και η Google αφιερώνει στο γεγονός το σημερινό της Doodle.

Ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων (και χρονολόγιο των Αντικυθήρων, υπολογιστής των Αντικυθήρων ή αστρολάβος των Αντικυθήρων) είναι ένα αρχαίο τέχνημα που πιστεύεται ότι ήταν ένας αρχαίος αναλογικός, μηχανικός υπολογιστής και όργανο αστρονομικών παρατηρήσεων, που παρουσιάζει ομοιότητες με πολύπλοκο ωρολογιακό μηχανισμό.

Είτε την πεις μαμά..είτε φύλακα άγγελο..μαμα είναι μία!

Σήμερα γιορτάζουν οι μαμάδες όλου του κόσμου, όπως έχει καθιερωθεί εδώ και χρόνια για τη δεύτερη Κυριακή Μαΐου.

O εορτασμός της Γιορτής της Μητέρας καθιερώθηκε κατά τον 20ο αιώνα. Η ιδέα για τον εορτασμό ανήκει στην ακτιβίστρια Άννα Μαρία Τζάρβις (1864-1948) που πρότεινε να καθιερωθεί μια ιδιαίτερη ημέρα προς τιμή της μητέρας.

Η εξημέρωση του Καρνάβαλου

«Μουντζουρωμένοι ή ρυπαρώς ενδεδυμένοι μασκαράδες δεν θέλουσι ληφθή υπ' όψιν, όπως και αι υβριστικαί αλληγορίαι καθ' ωρισμένων προσώπων ή τάξεων»

Οδηγίες του «Κομητάτου των Απόκρεω», εφ. «Ακρόπολις», 22/1/1890, σ. 2.

Οι Απόκριες όπως τις γιορτάζουμε σήμερα έχουν χάσει, με ελάχιστες εξαιρέσεις, κάθε αιχμή κοινωνικής και πολιτικής κριτικής. Δεν ήταν πάντα έτσι.

ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΔΗΛΑΒΕΡΗΣ.

Χθές εγκαινιάστηκε στον Καραβά το αναπαλαιωμένο ιατρείο που ίδρυσε ο μεγάλος ευεργέτης Ευστάθιος Δηλαβέρης το 1924.

Στο βιβλίο μου: "ΠΟΤΑΜΟΣ ιστορία και εικόνες" γράφω σχετικά: "Η μεγάλη αγάπη του Δηλαβέρη ήταν ο πανέμορφος Καραβάς.
Το χωριό των μεγάλων ευεργετών που η αψίδα στην είσοδό του σε αυτούς είναι αφιερωμένη.

 

Το δράμα των «αόρατων» παιδιών

Το ανήλικο παιδί συλληφθείσας και ήδη κρατούμενης μητέρας που απασχόλησε τη δημοσιότητα πριν από λίγον καιρό ήταν από τα «τυχερά» για παιδί που βρέθηκε σε αυτές τις συνθήκες, αφού υπήρξε συγγενικό περιβάλλον πρόθυμο και κατάλληλο για τη φροντίδα του.

Όμως, πολλά παιδιά που για διάφορους λόγους στερούνται την επιμέλεια των γονιών τους –και δεν πρόκειται μόνο για παιδιά κρατουμένων– δεν έχουν την ίδια τύχη.