Με πλήρη επιτυχία πραγματοποιήθηκε και φέτος η θεατρική παράσταση της Τσικνοπέμπτης, ετεροχρονισμένα, την Παρασκευή 11 Μαρτίου στην αίθουσα του Κυθηραϊκού Συνδέσμου στην Χώρα Κυθήρων.
Χαρακτηριστική ήταν φέτος η συμμετοχή του κ.Μανώλη Δαπόντε ο οποίος υπενθύμισε σε όλους μας ότι το χιούμορ και το κέφι δεν έχουν ηλικία.
Η προσέλευση του κόσμου ήταν τεράστια όπως πάντα και όλοι απολαύσαμε μια υπέροχη θεατρική βραδιά με άφθονο γέλιο!
Χαρακτηριστική ήταν φέτος η συμμετοχή του κ.Μανώλη Δαπόντε ο οποίος υπενθύμισε σε όλους μας ότι το χιούμορ και το κέφι δεν έχουν ηλικία.
Η προσέλευση του κόσμου ήταν τεράστια όπως πάντα και όλοι απολαύσαμε μια υπέροχη θεατρική βραδιά με άφθονο γέλιο!
Η σατιρική επιθεώρηση της Τσικνοπέμπτης δημιουργήθηκε το 1985 από την Όλγα Φωτεινάκη και τον εν υπηρεσία τότε στα Κύθηρα μετεωρολόγο, Τάσο Αρνιακό, για να γίνει γρήγορα αναπόσπαστο μέρος της Κυθηραϊκής λαϊκής κουλτούρας. Απαραίτητα στοιχεία της Τσικνοπέμπτης, που επισφραγίζουν την ταυτότητά της ως αυθεντικά δημώδες φαινόμενο, είναι ο ερασιτεχνισμός, ο πηγαίος ενθουσιασμός και γενικότερα, ένα ορισμένο άναρχο στοιχείο.
Η Τσικνοπέμπτη δεν έχει θεσμικό φορέα, ούτε και κατάφερε ποτέ κανένας σύλλογος ή οργανισμός να την υιοθετήσει και να τη βάλει σε τάξη· δύο εβδομάδες, ίσως ακόμα και λίγες μέρες πριν το Σαββατοκύριακο που προηγείται της Τσικνοπέμπτης, μαζεύονται και οργανώνονται, sui generis, τα άτομα και οι ομάδες που θα συμμετάσχουν.
Πάντα βέβαια υπάρχουν δύο-τρεις στον απαραίτητο ρόλο του καταλύτη, κυριαρχούν όμως ο αυθορμητισμός και ο αυτοσχεδιασμός. Συμμετέχουν από τοπικές αδελφότητες, χορευτικές ομάδες και συλλόγους (ο σύλλογος Μητάτων υπήρξε ιδιαιτέρως δραστήριος την τελευταία δεκαετία) μέχρι περιστασιακές παρέες φίλων – φέτος, ιδιαίτερη δραστηριότητα και ενθουσιασμό επέδειξαν τα παιδιά του Λυκείου Κυθήρων.
Η αυθεντικότητα της Τσικνοπέμπτης διασφαλίζεται, τουλάχιστον μέχρις σήμερα, από το γεγονός ότι διοργανώνεται από τους Κυθήριους για τους Κυθήριους· σε αντίθεση με την πλειοψηφία ίσως των επίσημα οργανωμένων ανά την επικράτεια καρναβαλικών εκδηλώσεων, η Κυθηραϊκή Τσικνοπέμπτη, όπως και το Γαϊτανάκι και ο εκάστοτε Καρνάβαλος, δεν αποσκοπούν στην προσέλκυση και τέρψη τουριστών αλλά στη ψυχαγωγία των κατοίκων του νησιού.
Πέρα από οποιαδήποτε αισθητικά ή παρεμφερή κριτήρια, η ανεξαρτησία αυτή έρχεται να επισφραγίσει κάτι το εξαιρετικά πολύτιμο: τον συμμετοχικό ρόλο της τοπικής κοινωνίας στα δρώμενα.
Η Τσικνοπέμπτη βέβαια δεν ξεπήδησε από το πουθενά, έστω και προ τριών δεκαετιών.
Πίσω της βρίσκεται ο θεσμός της «βεγγέρας» στον Κυθηραϊκό Σύνδεσμο, και πιο πίσω ακόμα η παράδοση των Κυθηρίων ριμαδόρων, παράδοση που συντηρεί με επιτυχία ο Ανδρέας Λουράντος-Κονταράτος, αναντικατάστατος μεταξύ των πρωταγωνιστών της Τσικνοπέμπτης.
Την ταυτότητα των Κυθηρίων ριμαδόρων έχει προσδιορίσει με σαφήνεια η Ελένη Χάρου:
«Άνθρωποι με ταλέντο, συνέχιζαν την Κρητική και την Επτανησιακή παράδοση στη σάτιρα και είχαν την ικανότητα, αν και αναλφάβητοι κάποιοι απ’ αυτούς, να συνθέτουν με μεγάλη ευκολία 15/σύλλαβους, ομοιοκατάληκτους στίχους, στους οποίους περιέγραφαν επίκαιρα γεγονότα, ιστορικά, θρησκευτικά, σατιρικά, ερωτικά και κοινωνικά.
Τίποτα δεν ξέφευγε από την άγρυπνη παρατηρητικότητά τους και ήταν έτοιμοι να επέμβουν σε κάθε στραβοτιμονιά, σε κάθε κάζο με στίχους δηκτικότατους πολλές φορές».
---------------------------------
Τίνα Ταμβάκη
---------------------------------
Τίνα Ταμβάκη
---------------------------------
