Πειραιάς, το λιμάνι των αστέγων...

Δεκάδες άνθρωποι ζουν, τρώνε και κοιμούνται στις αποβάθρες

Στην ταινία «The Terminal» o Tομ Χανκς  βρίσκεται παγιδευμένος στο αεροδρόμιο «JFK» της Νέας Υόρκης, καθώς δεν του επιτρέπεται η είσοδος στις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά ούτε και η επιστροφή στην (φανταστική) πατρίδα του. 

 

Η ταινία είναι εμπνευσμένη από την πραγματική ιστορία του Ιρανού Μεχράν Καρίμι Νασερί, ο οποίος για δεκαοκτώ χρόνια έζησε... στο αεροδρόμιο «Σαρλ ντε Γκωλ» του Παρισιού. Η ζωή πολλές φορές αντιγράφει και τα πιο ευφάνταστα σενάρια. 

 

Εδώ και αρκετό καιρό ένας άλλος μεταφορικός σταθμός επιβατών και προϊόντων έχει μετατραπεί σε γειτονιά των αστέγων και του κοινωνικού περιθωρίου. Το λιμάνι του Πειραιά έχει τους εργαζομένους του, έχει τους επισκέπτες που επιβιβάζονται και αποβιβάζονται από τα καράβια, και έχει και τους μόνιμους... κατοίκους του.

Περίπου 50-60 άνθρωποι (ο αριθμός τους αυξομειώνεται ανάλογα με την εποχή), Ελληνες και αλλοδαποί, ζουν, τρώνε και κοιμούνται στο... terminal του λιμανιού. Οχι όμως επειδή δεν έχουν χαρτιά ή εισιτήριο για να ταξιδέψουν, αλλά επειδή το λιμάνι είναι το μόνο μέρος στο οποίο είναι ευπρόσδεκτοι.

 

Τέλος της καλοκαιρινής σεζόν και το λιμάνι του Πειραιά έχει να αντιμετωπίσει αυξημένο φόρτο εργασίας. Κόσμος με μπαγκάζια πάει κι έρχεται στις αποβάθρες. Αρκετοί περιμένουν στα υπόστεγα αναμονής ή στις κλιματιζόμενες αίθουσες. Φαινομενικά όλοι όσοι βρίσκονται εκεί πρόκειται να ταξιδέψουν. 

 

Σε ένα από τα υπόστεγα αναμονής όμως, όσοι κάθονται στην πίσω σειρά δεν φαίνεται να βιάζονται ιδιαίτερα. Στα χέρια τους κρατάνε σακούλες γεμάτες με πράγματα, άλλοι ακόμη και βαλίτσες. Υπάρχουν εκείνοι με τα σημάδια της ταλαιπωρίας αποτυπωμένα στο πρόσωπό τους και στα ρούχα τους. Δεν είναι όμως όλοι έτσι. 

 

Αρκετοί θα μπορούσαν να περιγραφούν ως ο «μέσος έλληνας παραθεριστής». Το ότι αυτό δεν ισχύει γίνεται σαφές ύστερα από κάποιες ώρες παρατήρησης. Δεν πρόκειται να ταξιδέψουν, ούτε περιμένουν να παραλάβουν κάποιον. Ο χώρος αναμονής του λιμανιού είναι το καθιστικό τους και οι εργαζόμενοι στους γύρω χώρους οι γείτονές τους.

Στις αίθουσες αναμονής

«Το λιμάνι είναι ένα σημείο όπου περνούν απαρατήρητοι. Υπάρχουν τουαλέτα, ψύκτης με νερό, ακόμα και οι αίθουσες αναμονής που κλιματίζονται τους καλοκαιρινούς μήνες» λέει η Μαρία, καθαρίστρια στις τουαλέτες που βρίσκονται στην αποβάθρα των πλοίων του Αργοσαρωνικού. Τους περισσότερους από τους…μόνιμους κατοίκους του λιμανιού τούς ξέρει με το μικρό τους όνομα. Οπως ακριβώς θα συνέβαινε και σε μια αθηναϊκή πολυκατοικία, οι σχέσεις μεταξύ των... ενοίκων είναι φιλικές μεν, επιφανειακές δε. «Ερχονται και πιάνουν την κουβέντα, όμως πολύ δύσκολα θα σου αποκαλύψουν πώς βρέθηκαν εκεί. Ορισμένοι από αυτούς μένουν εδώ σχεδόν μία δεκαετία. Δεν ζητάνε όμως ποτέ χρήματα, ούτε ζητιανεύουν».

 

Δεν είναι καινοφανές φαινόμενο, ούτε αποκλειστικά ελληνικό. Τα λιμάνια και οι σταθμοί των τρένων ήταν πάντα ένας χώρος όπου οι άνθρωποι χωρίς στέγη μπορούσαν να προστατευθούν. «Απλά την τελευταία τριετία αυτό έχει ενταθεί. Οι παλαιότεροι από τους νεότερους "ενοίκους" ξεχωρίζουν και από την εμφάνιση, αλλά και από το γεγονός πως δεν θα παραδεχθούν με τίποτα ότι μένουν εδώ. Ακόμα και σ' εμάς που τους βλέπουμε κάθε μέρα» λέει ο Αντρέας, εργαζόμενος σε καφετέρια στον χώρο του λιμανιού.

Τα συσσίτια της Εκκλησίας

Τον χειμώνα οι περισσότεροι από τους αστέγους του λιμανιού σιτίζονταν στο συσσίτιο της εκκλησίας της Αγίας Τριάδας που βρίσκεται ακριβώς δίπλα. «Ούτως ή άλλως το φαγητό που κάνουν εκεί δεν τρώγεται, είναι σκέτη λάσπη» λέει ο Νίκος, ένας από τους ανθρώπους που έχουν μετατρέψει την Πύλη Νούμερο 8 σε... γειτονιά τους. Και αυτός, όπως και οι περισσότεροι, δύσκολα θα σου μιλήσει για κάτι άλλο πέρα από το παράπονό τους από τις κρατικές αρχές. Η προσωπική ιστορία του καθενός παραμένει ακριβώς αυτό, προσωπική. 

 

Τον Αύγουστο το συσσίτιο σταμάτησε («και ο Χριστός χρειάζεται διακοπές», όπως λέει ειρωνικά ένας άλλος άστεγος) και η αναζήτηση γεύματος έπρεπε να γίνει με άλλον τρόπο. Μερικοί έφταναν ως την Αθήνα για να φάνε στο συσσίτιο του δήμου και ύστερα να επιστρέψουν στο λιμάνι. Κάποιες μέρες φιλάνθρωποι Πειραιώτες πηγαίνουν φαγητό, κάποιες μέρες τα βολεύουν με πράγματα που τους δίνουν τα κυλικεία του λιμανιού. Πάντως η αναζήτηση τροφής δεν φαίνεται να είναι η νούμερο 1 δυσκολία και προτεραιότητά τους, ειδικά μάλιστα όσον αφορά τους παλαιότερους αστέγους του λιμανιού. «Οι πιο πολλοί μάς ρωτάνε αν μας περισσεύουν αλκοολούχα ποτά» λέει εργαζόμενος σε κυλικείο.

Αλκοόλ και προβλήματα

Την έξη τους στο αλκοόλ επικαλείται και ο Δήμος Πειραιά στην ερώτηση γιατί δεν κάνει κάτι για αυτούς τους ανθρώπους. «Εχουμε προσπαθήσει επανειλημμένως να τους προσεγγίσουμε. Οι περισσότεροι κατάγονται από την επαρχία. Αρνούνται να μας πουν αν έχουν συγγενείς, ακόμα και τα ονόματά τους. Αρνούνται να εξεταστούν από γιατρούς, επομένως δεν είναι δυνατόν να γίνουν δεκτοί στον ξενώνα του δήμου» λέει η κυρία Πασχαλίνα Καλαγιά, εντεταλμένη δημοτική σύμβουλος Πειραιά για θέματα κοινωνικής πρόνοιας. «Τον χειμώνα, τις μέρες της μεγάλης παγωνιάς, τους φιλοξενούσαμε σε χώρο στον Πύργο του Πειραιά. Και εκεί αντιδρούσαν όταν έμαθαν ότι απαγορεύεται το αλκοόλ» ισχυρίζεται η κυρία Καλαγιά. «Πάντως τον Οκτώβριο αναμένεται να εγκαινιάσουμε έναν δεύτερο ξενώνα, τον οποίο όποιοι επιθυμούν θα μπορούν να τον επισκέπτονται το βράδυ για να κοιμηθούν και να φεύγουν το πρωί» καταλήγει.

Συνύπαρξη
Το πρώην «φρούριο» που έγινε ξενώνας
Τα (ανενεργά) ηλεκτροφόρα καλώδια γύρω από τους τοίχους που περιβάλλουν το λιμάνι είναι ίσως σήμερα η μοναδική απόδειξη του «απόρθητου φρουρίου» που υπήρξε το λιμάνι του Πειραιά την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Τα άλλα μηχανήματα και εγκαταστάσεις που είχαν τότε αγοραστεί πανάκριβα, προκειμένου να συνεισφέρουν στην υπόθεση «Ολυμπιακή Ασφάλεια» του 2004, πιθανότατα σήμερα να βρίσκονται σε κάποια αποθήκη.

Οι άνδρες στο φυλάκιο των πλοίων του Αργοσαρωνικού είναι εκείνοι που έχουν τις περισσότερες δοσοληψίες με τους άστεγους, κατοίκους του λιμανιού. «Κατά κάποιον τρόπο έχουμε μάθει να συνυπάρχουμε μαζί τους. Δεν υπάρχει καμία εντολή να τους συλλάβουμε, και άλλωστε συνήθως δεν κάνουν κάτι επιλήψιμο» μας λένε. «Καμιά φορά μπορεί να τσακώνονται, ειδικά άμα έχουν πιει». 

Οι «μικρο-σκούπες» που επιχειρούν κατά καιρούς οι λιμενικοί περιλαμβάνουν κατάσχεση αντικειμένων των αστέγων, όπως οι κουβέρτες τους. «Αυτό θα γίνει  όταν έχουν προηγηθεί διαμαρτυρίες από ταξιδιώτες ή μαγαζάτορες του λιμανιού. Τους απομακρύνουμε για λίγες ώρες και ύστερα ξανάρχονται. Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι παραπάνω, άλλωστε η διοίκηση του ΟΛΠ δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται για την παρουσία τους».

------------------------

Πηγή: Το ΒΗΜΑ

------------------------

"Ρώσος εμιγκρές στα Κύθηρα!"

Στις φωτογραφίες του διακρίνει κανείς τη νοσταλγική ποιητική φύση ενός γνήσιου αντι-ήρωα, που πίσω από την κάμερα αναδεικνύει με τρυφερότητα και δεξιοτεχνία την «τρίτη ματιά»…

Το Τσιρίγο διάλεξαν οι πρόγονοί μας για τόπο γένεσης και λατρείας της Ουράνιας Αφροδίτης, της θεότητας που εκφράζει το ιδεατό.  Και δε θα μπορούσε να είναι και αλλιώς ∙ Σαν ανοίγεσαι από τον Καβομαλιά μυστηριώδης ξεπροβάλει μεσοπέλαγα μια σκιά άγνωστη, θελκτική…

Είναι άγονη γραμμή, μα προσελκύει γόνιμες καρδιές και μυαλά.  Έτσι ακριβώς στον ορμίσκο του Καψαλιού η Γιωργία Τσέρη και ο άνδρας της ο Αντώνης Δαπόντε έχουν στήσει έναν μικρό, μα φιλόξενο χώρο τέχνης, ο οποίος φιλοδοξεί να προσδώσει στη «νήσο του ιδεατού» μιαν άλλη άποψη της αισθητικής και του πολιτισμού.

“Follow Your Art” τον ονομάτισαν πολύ εύστοχα, μιας και για να φτάσεις στο Cerigo, πρώτα οφείλεις να ακολουθήσεις την καρδιά…

 

Εκεί λοιπόν τις προάλλες δίχως πρόσκληση, μάλλον από ένστικτο, ανηφόρισα τα στενά σκαλοπάτια, που οδηγούν στον πρώτο όροφο, όπου στεγάζεται το μεράκι και το γούστο της Γιωργίας και των φίλων της.  

Η θέα αυτού του χώρου είναι μοναδική σε σημείο, που το έξω κατακλύζει κάθε εσωτερικό… Κι όμως αυτή τη φορά η αίθουσα σημαδευόταν από την αύρα της παρουσίας του Παύλου Μυλώφ.  

Όχι βέβαια του ίδιου, μα της φωτογραφικής του τέχνης, η οποία παρουσιάζεται για πρώτη φορά μετά το θάνατο του.

 

Ο Παύλος Μυλώφ γεννήθηκε πριν την Οκτωβριανή Επανάσταση στη Ρωσία και μετά το ξέσπασμα αυτής κατέφυγε με τη μητέρα του στην Ελλάδα.  

Ίσως γι’ αυτό και ο φακός του αποτυπώνει με μοναδική ευαισθησία εικόνες από περασμένες εποχές, σχεδόν λησμονημένες.  Στις φωτογραφίες του διακρίνει κανείς τη νοσταλγική ποιητική φύση ενός γνήσιου αντι-ήρωα, που πίσω από την κάμερα αναδεικνύει με τρυφερότητα και δεξιοτεχνία την «τρίτη ματιά»…

Φεύγοντας από το χώρο αποχαιρέτησα με ευχαρίστηση μια εξαίρετη γνωριμία, όχι με τον γήινο Παύλο Μυλώφ, μα με την τέχνη του, που σίγουρα τριγυρνά και κολακεύει το δικό του ιδεατό, τις δικές μας όμορφες αναμνήσεις του πραγματικού πλούτου αυτής της χώρας…

Η έκθεση θα διαρκέσει στο χώρο του “Follow Your Art” στο Καψάλι Κυθήρων ως και τις 14 Σεπτεμβρίου.  

Την επιμέλεια έχει ο Γιάννης Σταθάτος ∙ Την έμπνευση και τη δύναμη η Γιωργία Τσέρη.

------------------------------------------------------

Πηγή:  lifo.gr-Βασίλης Σπηλιωτόπουλος

------------------------------------------------------

ΝΕΑ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΩΝ ΚΥΘΗΡΩΝ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΩΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ

ΦΡΥΚΤΩΡΙΕΣ

Οι φρυκτωρίες ήταν ένα σύστημα συνεννόησης με σημάδια που μεταβιβάζονταν από περιοχή σε περιοχή με τη χρήση πυρσών στη διάρκεια της νύκτας (φρυκτός=πυρσός και ώρα = φροντίδα). Ο Αισχύλος στο έργο του Αγαμέμνων περιγράφει την είδηση της πτώσης της Τροίας, η οποία μεταδόθηκε ως τις Μυκήνες με τις φρυκτωρίες.

Στην περιοχή του Κακόπρινου στη Χώρα Κυθήρων υπάρχει μια περιοχή που φύονται μπάζα.

Και αυτό παρά την φροντίδα των αρμοδίων.Που το απαγορεύουν αυστηρά.

Επειδή όμως δεν υπήρχε η ανάλογη ανταπόκριση εκ μέρους των πολιτών.....

ΤΙ ΣΚΕΦΤΗΚΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ??????

Μετέφεραν τα κλαδιά και τα σκουπίδια απο το δασάκι στο Καψάλι, αυτά που είχαν μαζέψει εθελοντές και Δήμος,

Και τα πέταξαν σε στρατηγικά σημεία στον δρόμο του Κακόπρινου, μέσα σε περιοχή με βλάστηση,

 Ωστε αν υπάρχει ποτέ δασική πυρκαγιά να μην πάνε χαμένα, και τέλος με τα πιό ξερά και κατάλληλα κλαδιά έφτιαξαν μια ΦΡΥΚΤΩΡΙΑ ώστε να μπορούμε να επικοινωνήσουμε στην Κρήτη κάποιο μήνυμα άν και όταν υπάρχει ανάγκη ή πτωση της σύνδεσης ADSL.

E ΡΕ ΠΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΕΔΩ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ!!!!!!!!!!!!!!!!

-----------------------

Μανώλης Χάρος

----------------------

Πάρε και συ μέρος στην Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντικού Καθαρισμού Ακτών !

Από το 1983, η HELMEPA, με σύμβολο της το "Γλάρο", ξεκίνησε συντονισμένες καλοκαιρινές εκστρατείες για την ευαισθητοποίηση του ευρύτερου κοινού και για πρώτη φορά στην Ελλάδα, πρόσκοποι και μαθητές συμμετείχαν σε εθελοντικούς καθαρισμούς ακτών, κυρίως στην Αττική. 

O Τομέας Περιβαλλοντικής Ενημέρωσης συντονίζει κάθε χρόνο από το 1991 στην Ελλάδα την Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντικού Καθαρισμού Ακτών, μία διεθνής πρωτοβουλία του μη-κυβερνητικού, μη-κερδοσκοπικού οργανισμού Ocean Conservancy (www.oceanconservancy.org) που εδρεύει στη Washington, DC των ΗΠΑ. 

Κάθε χρόνο περισσότεροι από 500.000 εθελοντές σε 100 και πλέον χώρες του πλανήτη συλλέγουν εκατοντάδες χιλιάδες τόνους απορριμμάτων, με πιο συχνά τα πλαστικά μπουκάλια και τις σακούλες, τα αποτσίγαρα, τα καλαμάκια κ.ά. Δυστυχώς, τα απορρίμματα αυτά δεν πέφτουν στις ακτές από τον ουρανό αλλά πετάγονται από εμάς τους ανθρώπους που χρησιμοποιούμε το θαλάσσιο και παράκτιο περιβάλλον ως χώρο αναψυχής.

Εκτός του συμβολικού χαρακτήρα της δράσης, δηλαδή να δείξει πως όλοι μπορούμε να συμβάλλουμε στην προσπάθεια για Καθαρές Θάλασσες και Ακτές, η πρωτοβουλία αυτή έχει και εκπαιδευτικό/επιστημονικό σκοπό. Συγκεκριμένα, οι εθελοντές καταγράφουν τα απορρίμματα που συλλέγουν σε ειδικό Δελτίο Αναφοράς και στη συνέχεια τα στοιχεία αυτά αναλύονται για να προκύψουν χρήσιμα συμπεράσματα για τη σύνθεση και την προέλευση των απορριμμάτων. Τα αποτελέσματα της παγκόσμιας αυτής έρευνας δημοσιοποιούνται ευρέως με σκοπό την ευαισθητοποίηση όλων για την πρόληψη της ρύπανσης από απορρίμματα. 

Στην Ελλάδα, η HELMEPA προσκαλεί κάθε χρόνο τα μέλη της, μικρούς και μεγάλους, καθώς συνεργαζόμενους φορείς όπως Λιμεναρχεία, Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, συλλόγους και ενώσεις, καθώς και ευαισθητοποιημένους πολίτες σε όλη την χώρα, να συμβάλλουν σε αυτή την προσπάθεια αφιερώνοντας μία ημέρα στον καθαρισμό αγαπημένης τους ακτής ή/και του βυθού.

Στους συμμετέχοντες, παρέχεται σχετικό ενημερωτικό υλικό (στατιστικά στοιχεία, φυλλάδια, αφίσες κλπ) καθώς και το ειδικό Δελτίο Καταγραφής Απορριμμάτων. Οι Ναυτίλοι της HELMEPA καλούνται να αναλάβουν συντονιστικό ρόλο για την οργάνωση καθαρισμών στην περιοχή τους.

Το Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2011, η Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντικού Καθαρισμού Ακτών συμπλήρωσε 20 χρόνια υλοποίησης στην Ελλάδα, γεγονός που γιορτάστηκε με πλούσιες εθελοντικές δράσεις μέχρι και τα μέσα Νοεμβρίου.

Συνολικά πήραν μέρος 2.600 εθελοντές από 144 δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς, πραγματοποιώντας 74 καθαρισμούς ακτής και βυθού σε 67 περιοχές της Ελλάδας. Μικρά παιδιά και νέοι, μέλη των προγραμμάτων «Παιδική HELMEPA» και «Ναυτίλοι» αντίστοιχα, αλλά και άλλοι μαθητές και εκπαιδευτικοί, στελέχη εταιρειών-μελών της HELMEPA, εκπρόσωποι ΟΤΑ, στελέχη του Λιμενικού Σώματος, μέλη περιβαλλοντικών οργανώσεων και ναυτικών ομίλων, δύτες και απλοί πολίτες ανταποκρίθηκαν στη φετινή πρόσκληση.

Κατά την εξόρμησή τους σε παραλίες, λιμάνια, λίμνες και βυθό, οι εθελοντές κάλυψαν συνολική απόσταση μήκους 62 χιλιομέτρων, συλλέγοντας και καταγράφοντας σχολαστικά πάνω από 12 τόνους σκουπιδιών, για να τα στείλουν στο ένα και μοναδικό μέρος που τους αρμόζει: τους κάδους απορριμμάτων και ανακύκλωσης.

Το «top ten» των πολυπληθέστερων απορριμμάτων φαίνεται στον παρακάτω πίνακα με τα αποτσίγαρα να αναδεικνύονται για άλλη μια φορά πρώτα σε αριθμό. Τα περισσότερα από 100.000 αποτσίγαρα, που με τόση υπομονή και κόπο μάζεψαν από τις παραλίες μας οι εθελοντές των φετινών καθαρισμών, θα σχημάτιζαν στη σειρά ένα “αποτσίγαρο-γίγαντα” μήκους άνω των 2 χιλιομέτρων! Την πρώτη πεντάδα συμπληρώνουν πλαστικά μπουκάλια, καλαμάκια, καπάκια και αλουμινένια κουτιά αναψυκτικών.

Τα 10 πολυπληθέστερα σκουπίδια στις ελληνικές ακτές το 2011	Αριθμός	Ποσοστό
Αποτσίγαρα	101.202	59,9%
Πλαστικά μπουκάλια	12.562	7,4%
Καλαμάκια	11.365	6,7%
Καπάκια	10.757	6,4%
Αλουμινένια κουτιά αναψυκτικών/ποτών	6.718	4,0%
Πλαστικές σακούλες	6.350	3,8%
Συσκευασίες τροφίμων	3.075	1,8%
Γυάλινα μπουκάλια	2.423	1,4%
Χάρτινες σακούλες	2.287	1,4%
Ποτήρια, πιάτα, πηρούνια, μαχαίρια, κουτάλια	2.011	1,2%
ΣΥΝΟΛΟ	158.750	93,9%

Όπως φαίνεται στο ακόλουθο γράφημα, 1 στα 3 απορρίμματα προέρχονται από ψυχαγωγικές και άλλες παράκτιες δραστηριότητες, ενώ θαλάσσιες δραστηριότητες (αλιεία, σκάφη αναψυχής κ.λ.π.) φαίνεται να συνεισφέρουν λιγότερο από 2,5%. Χαμηλό, αλλά διόλου αμελητέο αν λάβουμε υπόψη τον όγκο αυτής της κατηγορίας απορριμμάτων και την περιβαλλοντική επιβάρυνση και αισθητική όχληση που προκαλούν, είναι το ποσοστό που προέρχεται από αποθέσεις άχρηστων αντικειμένων όπως οικιακές συσκευές, λάστιχα, εξαρτήματα αυτοκινήτων, μπαταρίες, οικοδομικά υλικά, κατεστραμμένα έπιπλα κ.ά. 

Από τα αποτελέσματα συμπεραίνουμε πως το πρόβλημα των στερεών απορριμμάτων όχι μόνο δεν περιορίζεται τα τελευταία 20 χρόνια, αλλά ταλανίζει και απειλεί τα σπάνιου πλούτου και ομορφιάς θαλάσσια και παράκτια οικοσυστήματα της πατρίδας μας, αλλά και παγκοσμίως. Παράλληλα όμως, είναι ενθαρρυντικό το γεγονός πως ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι, διαφόρων ηλικιών και επαγγελμάτων, ανταποκρίνονται και κινητοποιούνται σε συλλογική δράση απέναντι σε ένα σοβαρό περιβαλλοντικό πρόβλημα της εποχής μας. Οι εθελοντές δίνουν ένα παράδειγμα ευαισθησίας και ευθύνης, παράδειγμα ιδιαίτερης συμβολικής αξίας στη δύσκολη εποχή που διανύουμε. Η HELMEPA συγχαίρει τους εθελοντές για τη συμμετοχή τους και ευελπιστεί ότι όλοι, και ακόμη περισσότεροι, θα δώσουν εξίσου δυναμικό “παρών” και το Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου 2012, εγκαινιάζοντας μια νέα 20ετία εθελοντικών πρωτοβουλιών και δράσεων για την προστασία των ακτών και των θαλασσών μας από τα απορρίμματα. Όσοι επιθυμούν να μάθουν περισσότερα για την Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντικού Καθαρισμού Ακτών 2012 και να εκφράσουν την περιβαλλοντική τους ευαισθησία οργανώνοντας ή συμμετέχοντας σε εθελοντικό καθαρισμό ακτής ή βυθού μπορούν να επικοινωνήσουν με τον Τομέα Περιβαλλοντικής Ενημέρωσης. ------------------------------ Πηγή:   helmepacadets.gr ------------------------------

Η προσφορά της επικονίασης

Η προσφορά των μελισσών στην αγροτική οικονομία και στη διατήρηση του οικοσυστήματος μέσω της επικονίασης

1. Γενικά στοιχεία για την επικονίαση με μέλισσες

Η επικονίαση αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της αναπαραγωγικής δραστηριότητας, επιβίωσης και εξέλιξης των φυτικών ειδών. 

Ο όρος επικονίαση αναφέρεται κυρίως στην απελευθέρωση και με οποιονδήποτε τρόπο μεταφορά της γύρης από τους στήμονες ενός άνθους στο στίγμα ενός άλλου άνθους. Αυτό αποτελεί και το πρώτο βήμα στην αναπαραγωγή του φυτού.

Πόσο σημαντική είναι η επικονίαση στη ζωή των φυτών; Κάθε στάδιο του βιολογικού κύκλου των φυτών είναι ζωτικό για την επιβίωση ενός φυτικού πληθυσμού και η επικονίαση είναι ένα δυνητικά περιοριστικό στάδιο του βιολογικού κύκλου. Η διασπορά είναι ζωτική για όλους τους οργανισμούς. Το κάθε άτομο διασκορπίζεται με τη βοήθεια των σπόρων αλλά η επικονίαση είναι ένας τρόπος με τον οποίο ένα φυτό διατηρεί επαφή με άλλα άτομα του πληθυσμού του και το στάδιο στο οποίο τα γονίδια μπορούν να αναδιανεμηθούν για μια καινούργια γενεά. Η γενετική ποικιλομορφία είναι το σημείο εκκίνησης για την εξελικτική διαδικασία.

Αν και εκ πρώτης όψεως η επικονίαση φαίνεται απλή διαδικασία, εντούτοις, δεν είναι. Η πλειονότητα των φυτών των ανθοφόρων φυτών έχει αναπτύξει μια τεράστια ποικιλία τρόπων επικονίασης, οι οποίοι είναι συνήθως ιδιότυποι, επιτηδευμένοι και περίπλοκοι. Οι πολύπλοκες αυτές σχέσεις μεταξύ των Αγγειόσπερμων φυτών (φυτών που φτιάχνουν άνθη) και των επικονιαστών τους ερμηνεύονται πολύ συχνά σαν το αποτέλεσμα μιας μακριάς και στενής εξελικτικής σχέσης η οποία ξεκίνησε τουλάχιστον 70 εκατομμύρια χρόνια πριν.

Οι κλασσικές θεωρίες της εξέλιξης θεωρούν την συμπεριφορά των επικονιαστών σαν έναν από τους σημαντικότερους μηχανισμούς για την εξέλιξη και τη διαμόρφωση των φυτικών ειδών. Έτσι πολλά μορφολογικά ή και αναπαραγωγικά γνωρίσματα των φυτών, όπως η μορφολογία του άνθους, η αρχιτεκτονική του φυτού, τα στάδια άνθησης, η ποικιλομορφία των αναπαραγωγικών συστημάτων, έχουν συσχετιστεί με την επιλεκτική δύναμη των εντόμων επικονιαστών στη διάρκεια της εξέλιξής τους. 

Η εξάπλωση των εντόμων και η προστασία των αναπαραγωγικών οργάνων των φυτών αποτέλεσαν δύο πολύ ισχυρούς εξελικτικούς παράγοντες, γεγονός που αποτελεί μια επιπλέον ένδειξη για τη στενή αλληλεξάρτηση φυτών και εντόμων καθώς και για την παράλληλη εξέλιξή τους. Τα απολιθωμένα ευρήματα δίνουν την ευκαιρία να γίνει σε βάθος διερεύνηση των παραγόντων εκείνων που μαζί με την παράλληλη εξέλιξη των εντόμων και κυρίως των μελισσών βοήθησαν στην κυριαρχία των ανθοφόρων φυτών.

Οι κυριότεροι τρόποι επικονίασης στα αγγειόσπερμα είναι ο άνεμος, τα έντομα και τα πουλιά και σε κάθε περίπτωση η γύρη προσαρμόζεται στον τρόπο με τον οποίο μεταφέρεται. Για παράδειγμα, στην περίπτωση που τα φυτά επικονιάζονται με έντομα, η γύρη είναι γενικά βαριά, κολλώδης και κατάλληλη να προσκολληθεί πάνω στις τρίχες των εντόμων (Meeuse, 1961).

Όλα τα φυτά που έχουν φανερά ανθικά μέρη (πέταλα) επικονιάζονται με έντομα. Στα περισσότερα οπωροφόρα (γιγαρτόκαρπα και πυρηνόκαρπα) η επικονίαση γίνεται με έντομα (Free, 1993) και γι’ αυτό τα είδη αυτά χαρακτηρίζονται ως εντομόφιλα. Τα άνθη στα εντομόφιλα είδη παρουσιάζουν κατάλληλες προσαρμογές στην κατασκευή τους, ώστε να προσελκύουν ορισμένα είδη εντόμων που είναι χρήσιμα για την επικονίασή τους. Τα πιο σπουδαία είδη εντόμων που συντελούν στη μεταφορά της γύρης στα εντομόφιλα οπωροφόρα, είναι οι άγριες ή ήμερες μέλισσες (Apis mellifera L.) και ορισμένα είδη εντόμων που ανήκουν στα γένη Bombus, Halictus και Andrena.

2. Τα οφέλη των καλλιεργειών και των αυτοφυών φυτών από την επικονίαση (οικονομικοί και περιβαλλοντικοί παράμετροι)

Η προσφορά της μελισσοκομίας ως κλάδου της γεωργικής παραγωγής είναι μικρή, όταν υπολογίζεται με βάση την αξία των προϊόντων που παράγει άμεσα η ίδια, εφόσον καλύπτει μόλις το 1,80 % της ζωικής παραγωγής και το 0,55 % της συνολικής ακαθάριστης αξίας της αγροτικής παραγωγής της χώρας μας (Οικονόμου και συν., 1987). Είναι όμως ιδιαίτερα σημαντική, όταν σε αυτήν συνυπολογίζεται η συμμετοχή της μέλισσας στην επικονίαση. 

Από τη δραστηριότητα αυτή της μέλισσας προκύπτουν γενικότερα οφέλη, όπως η βελτίωση ποιότητας και παραγωγής φρούτων, καρπών και σπόρων, η ποικιλότητα της αυτοφυούς βλάστησης, η διατήρηση της βιολογικής ισορροπίας και άλλα.

Θεωρείται φοβερά δύσκολο να εκτιμήσει κανείς την προσφορά των μελισσών στην επικονίαση και να την αντιστοιχήσει με ακριβή οικονομικά νούμερα. Συχνά, ακόμα και οι καλλιεργητές οι ίδιοι δεν γνωρίζουν τη σημασία της μέλισσας στη γονιμοποίηση και καρπόδεση των καλλιεργειών τους, καθώς και στην ποιότητα και ποσότητα της παραγωγής. 

Χαρακτηριστικό είναι το παρακάτω παράδειγμα: οι μέλισσες μιας κυψέλης κάνουν περίπου 4 εκατομμύρια ταξίδια συλλογής τροφής το έτος και σε κάθε ένα τέτοιο ταξίδι επισκέπτονται κατά μέσο όρο 100 άνθη! Οι McGregor (1976) και Anderson (1986) συμφωνούν ότι τα έντομα είναι υπεύθυνα για το 86% της επικονίασης των φρούτων, των ξηρών καρπών και των σποροκαλλιεργειών, επειδή η ανάπτυξη τους συμπίπτει με την ταυτόχρονη ανάπτυξη των ανθέων (Kevan & Baker 1983).

Στο παρελθόν έχουν γίνει κάποιες προσπάθειες και εκτιμήθηκε ότι η οικονομική αξία των μελισσών στην επικονίαση των καλλιεργειών ήταν πολλές φορές μεγαλύτερη από την αξία του παραγόμενου μελιού και κεριού μαζί. Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι στις ΗΠΑ το οικονομικό όφελος από την προσφορά της μέλισσας στην επικονίαση των φυτών ήταν για το 1989 κατά 60 φορές μεγαλύτερο από τη συνολική άξια των προϊόντων της μέλισσας και για το 1981 κατά 143 φορές μεγαλύτερο ενώ για τη Ν. Ζηλανδία αναφέρεται ως 113 φορές μεγαλύτερο (για τα έτος πριν το 1987) (Free, 1993), Το 2000 το Cornell University σε έρευνά του παρουσιάζει την άμεση αξία της επικονίασης των μελισσών στη γεωργική οικονομία των ΗΠΑ ως μεγαλύτερη των 14,6 δις. δολαρίων.

Ο Soldatov (1976) αναφέρει ότι στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης καλλιεργούνταν 156 εκατομμύρια στρέμματα αγρών από τα οποία τα 131 εκατομμύρια στρέμματα είχαν ανάγκη από την επικονίαση με μέλισσες. Αναφέρει επίσης ότι σε μια σειρά ετών η μέση αύξηση της παραγωγής των καλλιεργειών αυτών ήταν: 65% για τη μηδική, 28% για το βαμβάκι, 11% για την αγγουριά, 35% για το λινάρι, 29% για το σταφύλι, 30% για το λάχανο, 82% για το τριφύλλι, 35% για διάφορα οπωροφόρα.

Οι Bornek & Bricout (1984) και οι Bornek & Merle (1989) θεωρούν ότι οι μέλισσες ήταν υπεύθυνες για την επικονίαση του 85% των καλλιεργειών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο Robinson & συν. (1989) θεωρούν ότι οι μέλισσες είναι υπεύθυνες για το 80% της επικονίασης των καλλιεργειών που επιτελείται με έντομα. Ειδικότερα οι κοινές μέλισσες είναι σημαντικοί επικονιαστές κυρίως γιατί:

• α) της συμπεριφοράς τους: συλλέγουν μεγάλα ποσά γύρης και νέκταρ, επισκέπτονται μεγάλο αριθμό φυτών (είναι polylectic) και δείχνουν αφοσίωση στα είδη των φυτών που επισκέπτονται (Maurizio, 1953, Free, 1963).
• β) την έντονη κοινωνική ύπαρξη τους, που τις καθιστά ικανές να ελέγχουν τις ανάγκες της τροφής τους ; το μοναδικό τους σύστημα να επιστρατεύουν nest mates ; ο ‘χορός΄ για να δείξουν τις θέσεις των πηγών τροφής και να ανταλλάξουν πληροφορίες (Von Frisch, 1967; 1968; Winston, 1987; Seeley et al. 1991); η στρατηγική αναζήτησης που έχει ονομαστεί ‘κέντρο πληροφόρησης της κοινωνίας των μελισσών’ από τον Seeley (1985) τις επιτρέπει να κατευθύνουν μεγάλο αριθμό συλλεκτριών επάνω σε συγκεκριμένα φυτά ή καλλιέργειες που βρίσκονται στην άνθηση.
• γ) η ικανότητά τους να μαθαίνουν και να θυμούνται την ώρα της ημέρας, όπου κάθε είδος άνθους απελευθερώνει τη γύρη του και εκκρίνει νέκταρ (Percival, 1955; Moore & Ranklin, 1983; Moore et al. 1989).
• δ) οι μορφολογικές τους προσαρμογές, οι οποίες τις κάνουν ικανές να συλλέγουν και να μεταφέρουν μεγάλα ποσά γύρης (Dade, 1985; Thorp, 1979b; Winston, 1987): λεπτές διακλαδισμένες τρίχες, οι οποίες καλύπτουν το σώμα τους και συγκεκριμένα όργανα, ονομάζονται καλαθάκι ή κάνιστρο, για τη μεταφορά της γύρης πίσω στη φωλιά.

Αναμφισβήτητη όμως είναι η προσφορά των μελισσών και της επικονιαστικής τους ικανότητας στη διατήρηση του οικοσυστήματος σαν σύνολο αν και δεν έχει μετρηθεί ποτέ. Η επικονίαση των χιλιάδων ειδών άγριων φυτών που αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του φυσικού περιβάλλοντος είναι αδύνατο να υπολογιστεί με ακρίβεια και να μεταφραστεί σε οικονομικό όφελος. 

Η επικονίαση των φυτών που βοηθούν εφ’ ενός στην αποφυγή της διάβρωσης του εδάφους και αφ’ ετέρου στη διατήρηση της άγριας πανίδας ήταν και είναι πάντα σημαντικότατης σημασίας. Οι Barley & Moffett (1984) συμπέραναν ότι η επικονίαση του 65% των φυτών που είναι απαραίτητα για τη διατήρηση της άγριας πανίδας, εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τις μέλισσες.

Για παράδειγμα, στην Καλιφόρνια, διαπιστώθηκε ότι η παραγωγικότητα και η έκταση των ξερικών λιβαδιών αυξάνονταν κατά πολύ με την παρουσία μεγάλων αριθμών μελισσών. Η παρουσία των μελισσών στα νησιά μας που πάσχουν από ανομβρία παίζει σπουδαίο ρόλο στη διατήρηση της βλάστησης (κύρια της φρυγανικής χλωρίδας) και την προστασία της από παραπέρα υποβάθμιση. 

Ας σκεφτούμε έτσι απλά, ότι η διατήρηση των αυτοφυών φυτών, αρωματικών, καλλωπιστικών και ζιζανίων βοηθάει άμεσα στη διατήρηση της ισορροπίας του οικοσυστήματος αλλά και έμμεσα με το να διατηρεί στη ζωή όλα τα είδη μελισσών και έναν άλλο αριθμό ζωντανών οργανισμών που εξαρτώνται από αυτά (Εικόνα 1). 

Τα αυτοφυή φυτά αποτελούν επίσης μια πολύ σημαντική πηγή νέκταρος και γύρης (ιδιαίτερα για την Ελλάδα) και κρατούν τα μελίσσια δυνατά και κοντά στις καλλιέργειες. Ως γνωστό η Ελλάδα φημίζεται για το θυμαρίσιο της μέλι και αυτό των αγριολούλουδων. Η προσφορά λοιπόν της μέλισσας στο περιβάλλον είναι τεράστια και μάλλον αδύνατον να υπολογιστεί με οικονομικούς όρους.

----------------------

Πηγή: Melinet.gr

----------------------

Πέρα από κάθε όριο… η εργασία των Πυροσβεστών στη Λακωνία

“ Μήπως το Υπουργείο προετοιμάζει την αδειοδότηση ιδιωτικού φορέα Πυρόσβεσης, στον βωμό της ιδιωτικοποίησης των πάντων; ”

Αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ Ε.Κ.Μ. Λακωνίας αποτελούμενη από τους Αραχωβίτη Σταύρο, πρ. Βουλευτή, Μπουλούμπαση – Μπασκουρέλου Άβα και Φραγγή Πανάγο, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ Ε.Κ.Μ. Λακωνίας, συναντήθηκε στις  29/8/2012 με αντιπροσωπεία Πυροσβεστών από την Λακωνία με σκοπό την ενημέρωση για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος καθώς και για την εξέλιξη της τρέχουσας αντιπυρικής περιόδου.

Από την συζήτηση διαπιστώθηκαν τα ακόλουθα θεσμικά και οικονομικά προβλήματα:

- Διαπιστώθηκε σοβαρό πρόβλημα στον Τομέα της Υγιεινής και Ασφάλειας στην εκτέλεση της εργασίας του Πυροσβέστη. Τούτο έγκειται σε 2 βασικά ζητήματα΅
 Υπερβολικές ώρες εργασίας ανά εργαζόμενο, γεγονός που έχει ανακύψει από την συνεχή επιφυλακή που έχει επιβληθεί καθώς διαπιστώνεται αδυναμία συντονισμού και διαχείρισης των συμβάντων από την μία και έλλειψη προσωπικού και μέσων κατάσβεσης από την άλλη. Οι υπερβολικές ώρες εργασίας έχουν οδηγήσει το προσωπικό σε παρατεταμένη κόπωση με συνέπεια την μείωση του αξιόμαχου του Σώματος με πιθανά τραγικά αποτελέσματα στην σωματική ακεραιότητα των Πυροσβεστών.

Ελλιπής συντήρηση των οχημάτων, με αποτέλεσμα αυτά να αποτελούν κίνδυνο τόσο κατά την κίνηση προς το συμβάν όσο και κατά την διαδικασία της κατάσβεσης, θέτοντας σε κίνδυνο την ασφάλεια του προσωπικού. Να σημειωθεί πως τα οχήματα, τα οποία αποτελούν το εργαλείο προστασίας του πολίτη και της περιουσίας του αλλά ταυτόχρονα μεταφέρουν ανθρώπινες ζωές, δεν υποχρεούνται να ελεγχθούν από ΚΤΕΟ (!).

- Στον τομέα του συντονισμού και της αναδιάρθρωσης των υπηρεσιών, καταδείχθηκαν τα ακόλουθα ζητήματα:
 Η συνεχής επιφυλακή, όπως αναφέρθηκε,  οφείλεται τόσο σε έλλειψη προσωπικού και μέσων, επίγειων και εναέριων, όσο και στην αναγκαιότητα αναδιοργάνωσης των υπηρεσιών αλλά και του τρόπου διαχείρισης των Δασικών Πυρκαγιών. Στον τομέα της διαχείρισης των Δασικών Πυρκαγιών, θα πρέπει να αναπτυχθεί ένα νέο μοντέλο Δασοπροστασίας το οποίο θα περιλαμβάνει τόσο το Πυροσβεστικό Σώμα όσο και την Δασική Υπηρεσία, την Τοπική Αυτοδιοίκηση, τις υπηρεσίες Πολιτικής Προστασίας αλλά και επιστημονικούς Φορείς όπως το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (ΓΕΩ.Τ.Ε.Ε) και άλλους.

Επισημάνθηκε η τραγική έλλειψη προσωπικού η οποία αναδεικνύεται σε μείζον θέμα καθώς οι οργανικές θέσεις μειώνονται ενώ ταυτόχρονα προσλαμβάνεται μη ειδικευμένο  προσωπικό με διάφορες σχέσεις εργασίας και επιχειρησιακή ικανότητα και εκπαίδευση.

Διαπιστώθηκε η αδυναμία ισότιμης αξιοποίησης των 5ετών πυροσβεστών, οι οποίοι δεν μπορούν να αξιοποιηθούν κατάλληλα από την υπηρεσία με αποτέλεσμα να αποσυντονίζουν το διοικητικό έργο από το να αποτελούν λύση. Ο θεσμός των 5ετών αποτελεί άλλη μια μορφή ελαστικής εργασίας η οποία κρατά σε ομηρία έναν μεγάλο αριθμό εργαζομένων ενώ ταυτόχρονα δεν συμβάλει ουσιαστικά στην επιχειρησιακή ετοιμότητα του Σώματος.

- Ως αναφορά τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος διαπιστώθηκαν τα ακόλουθα:
 Η κυβέρνηση αξιοποιεί στο έπακρο  το επικοινωνιακό παιχνίδι με την συνδρομή των ΜΜΕ που ελέγχει για τα λεγόμενα Ειδικά Μισθολόγια που αναμασά η κυβέρνηση είναι ένα επιχείρημα στην λογική του «Διαίρει και Βασίλευε» που επιβάλλεται  τα τελευταία χρόνια στην ελληνική κοινωνία. Οι καθαρές αποδοχές ενός κατώτερου στελέχους με 4 έτη υπηρεσίας, παντρεμένου, ανέρχονται σε μόλις 687€ ενώ για ανώτερο στέλεχος με 21 χρόνια υπηρεσίας, παντρεμένο με 2 παιδιά, φτάνει στα 1412€!

Οι περικοπές οι οποίες οριστικοποιούνται τούτες τις μέρες από το Οικονομικό επιτελείο έρχονται μετά την κατάργηση αρκετών επιδομάτων που έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα.

Στο επικοινωνιακό παιχνίδι εντάσσεται και η ρητορική περί μαχίμων και μη που αναπτύσσει η Τρικομματική κυβέρνηση. Ως μάχιμους θεωρούν μόνο τους υπηρετούντες στην ΕΜΑΚ, ένα σώμα 300-500 πυροσβεστών για να αφήσουν έξω όλους τους άντρες και τις γυναίκες του Πυροσβεστικού Σώματος που αγωνίζονται καθημερινά σε δασικές και αστικές πυρκαγιές, σε πλημμύρες, σε τροχαία κλπ. Τούτο συνιστά κατάφορη κοροϊδία τόσο για τους υπηρετούντες στην Πυροσβεστική όσο και για την νοημοσύνη των πολιτών.

Τέλος διαπιστώθηκε το τραγικό γεγονός πως οι επιπλέον ώρες απασχόλησης στην γενική επιφυλακή ή σε συμβάντα, δεν πληρώνονται αλλά μένουν ως χρωστούμενα ρεπό από την υπηρεσία! Ο συνδυασμός της συσσώρευσης υπερβολικού αριθμού ωρών υπερεργασίας και η έλλειψη προσωπικού έχει οδηγήσει σε ασφυξία το Σώμα, με αποτέλεσμα στον νομό Λακωνίας, για παράδειγμα, οι οφειλόμενες ώρες να ανέρχονται σε αρκετές χιλιάδες!

Συμπερασματικά, όπως αναφέρει ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ, η ακολουθούμενη Μνημονιακή Πολιτική που επιβάλλεται από την Τρόικα εσωτερικού που κυβερνά σήμερα την χώρα, συνεχίζοντας το καταστροφικό έργο της προηγούμενης κυβέρνησης, οδηγεί τον κλάδο σε απαξίωση, καθιστά τον πολίτη ανασφαλή ενώ ταυτόχρονα μειώνει το ηθικό και το αξιόμαχο των ένστολων.

Για όλα τούτα ερωτάται απο τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ το αρμόδιο Υπουργείο, έως που έχει σκοπό να φτάσει την απαξίωση και την κατρακύλα που έχει δρομολογήσει στο Πυροσβεστικό Σώμα. Μήπως προετοιμάζει την αδειοδότηση ιδιωτικού φορέα  Πυρόσβεσης, στον βωμό της ιδιωτικοποίησης των πάντων;
------------------------------
Πηγή: notospress.gr
------------------------------

Με την πανσέληνο στο Κάστρο....

Μια μαγευτική βραδιά απόλαυσαν όσοι άφησαν τις ταβέρνες και τα μπαράκια την 31η Αυγούστου και ανηφόρισαν στο Κάστρο της Χώρας για να δουν την Πανσέληνο.

Όπως σε όλη την Ελλάδα οι αρχαιολογικοί χώροι μένουν ανοικτοί στην πανσέληνο του Αυγούστου, έτσι και στα Κύθηρα το Κάστρο έμεινε ανοικτό μέχρι τα μεσάνυχτα.

Πολλοί ανέβηκαν να ανάψουν το κεράκι τους στην παναγία Μυρτιδιώτισσα του Κάστρου, να σιγοψάλλουν το «Φως Ιλαρόν» και στη συνέχεια έξω, απ’ τον όμορφο εξώστη των Κυθήρων, ατενίζοντας το γραφικό Καψάλι και το πέλαγος λουσμένα στο φως του φεγγαριού, να σιγοτραγουδήσουν με μια περιστασιακή χορωδία στο ρυθμό που έδινε μια φυσαρμόνικα.

Εκτός από το «Χάρτινο το φεγγαράκι» του Μάνου Χατζηδάκη, ακούστηκαν αθάνατα παλιά τραγούδια, όπως το «Τρεχαντήρι» του Αττίκ, που το εμπνεύστηκε στο Καψάλι το 1920, «Για μας κελαηδούν τα πουλιά» καθώς και άλλα νοσταλγικά τραγούδια του αξέχαστου Κυθήριου στιχουργού Νίκου Φατσέα.

Ήταν μια πολύ όμορφη βραδιά χωρίς πρόγραμμα, που τη χάρηκαν πάρα πολλοί ρομαντικοί, που όπως αποδείχτηκε δεν λείπουν στην πεζή εποχή μας.

---------------------------------------------
Βασίλης Σταύρου Ιερέως Χάρος
---------------------------------------------

Και η μείωση επιστροφής ΦΠΑ αγροτών στο βασικό σενάριο περικοπών

Και η μείωση επιστροφής ΦΠΑ στους αγρότες από το 11% στο 7% συμπεριλαμβάνεται στο βασικό σενάριο των περικοπών της κυβέρνησης. 

Το «πακέτο» περιλαμβάνει ιδιαίτερα σκληρά μέτρα συνολικού ύψους 11,9 δισ. ευρώ, με μεγάλες περικοπές στις συντάξεις, στις αποδοχές των υπαλλήλων του στενού και του ευρύτερου δημόσιου τομέα αλλά και σε προνοιακά επιδόματα που λαμβάνουν ευαίσθητες πληθυσμιακές ομάδες.

Τα μέτρα συζητήθηκαν στο υπουργικό συμβούλιο της Παρασκευής.
--------------------------
Πηγή: paseges.gr
--------------------------

Το ενδεχόμενο αύξησης της συνεισφοράς υγείας του ΟΓΑ στο πακέτο μέτρων για 11,66 δισ. μελετά η Κυβέρνηση

Αν η μείωση της σύνταξης του ΟΓΑ κατά 30 ευρώ απεφεύχθη, το ίδιο δεν φαίνεται να συμβαίνει στην αύξηση της συνεισφοράς υγείας του ΟΓΑ, η οποία πρόκειται να φθάσει στα 20 ευρώ, από 10 που είναι σήμερα. 

Το γεγονός αυτό ακούγεται εφιαλτικό για πολλούς ασφαλισμένους αφού σε πολλές περιπτώσεις έχει ήδη αυξηθεί η συμμετοχή σε διαγνωστικές εξετάσεις οι οποίος συνοδεύονται από ποσοστό συμμετοχής της τάξεως του 15%. 

Το πακέτο μέτρων των 11,66 δισ. ευρώ περιλαμβάνει αποφάσεις «δύσκολες, δυσάρεστες και επώδυνες αλλά αναγκαίες» υποστήριξε ο Αντώνης Σαμαράς στο Υπουργικό Συμβούλιο, αναφέροντας ωστόσο πως τα μέτρα «δεν είναι μάταια, σε δύο χρόνια θα έχουμε μία διαφορετική Ελλάδα».

Τα μέτρα πρέπει να έχουν κλείσει μέχρι την πρώτη συνάντηση του υπουργού Οικονομικών με ους επικεφαλής της τρόικας στις 9 Σεπτεμβρίου. 

Το μεγάλο «ψαλίδι» θα πέσει στα δώρα που φαίνεται ότι καταργούνται για όλους ανεξαιρέτως τους συνταξιούχους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, αλλά και για τους εν ενεργεία δημοσίους υπαλλήλους ενώ το εύρος των περικοπών αγγίζει, σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, τα ειδικά μισθολόγια, τα κοινωνικά επιδόματα, τις δαπάνες στην Υγεία και στην Παιδεία, το τοπίο στην απασχόληση στο Δημόσιο, τις ΔΕΚΟ, τη μείωση φοροαπαλλαγών.
------------------------
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
------------------------

Ο Σεπτέμβρης στην Λαογραφία μας

Ο Σεπτέμβριος, ή Σεπτέμβρης, ή Σταυρίτεν (ποντιακά), είναι ο ένατος μήνας του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο και πρώτος μήνας του Φθινοπώρου. 
Περιλαμβάνει 30 ημέρες. 
Ο Σεπτέμβριος ήταν ο 7ος μήνας του Ρωμαϊκού ημερολογίου εξ ου και η ονομασία του. 

Ο λαός μας συνηθίζει να λέει πως: «Από Μάρτη καλοκαίρι κι από Αύγουστο χειμώνας». 

Oι καιρικές, όμως, συνθήκες που επικρατούν συνήθως τον Σεπτέμβριο δεν μας επιτρέπουν να το πιστέψουμε!

Γιατί, παρ’ όλο που υποτίθεται ότι με την έλευση του Σεπτεμβρίου αρχίζει το φθινόπωρο, κάθε χρόνο φαίνεται ότι ακόμη και σε όλη τη διάρκεια του μήνα το καλοκαίρι καλά κρατεί. Ο καιρός όμως σιγά-σιγά αρχίζει ν’ αλλάζει και να μας προετοιμάζει για τον επερχόμενο χειμώνα. Στο τελευταίο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου, άλλωστε, ξεκινάει επίσημα και το φθινόπωρο, με την άφιξη του Ήλιου στο φθινοπωρινό ισημερινό σημείο της τροχιάς του στις 22 του μήνα.

Ο Σεπτέμβριος είναι επίσης και ο μήνας της επιστροφής των μαθητών στα σχολεία για μια νέα χρονιά. Από τις αρχές, άλλωστε, του 4ου αιώνα μ.Χ. ο Σεπτέμβριος καθιερώθηκε ως η αρχή του εκκλησιαστικού αλλά και του πολιτικού έτους, επειδή η 1η Σεπτεμβρίου συνέπιπτε με την αρχή της ινδικτιώνος. Ακόμη και σήμερα, άλλωστε, η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία εξακολουθεί να εορτάζει την 1η Σεπτεμβρίου ως «αρχή της ινδίκτου».

    «Η λέξη ινδικτιών σημαίνει κατ’ αρχήν τον προσδιορισμό του ετήσιου ποσού που έπρεπε να καταβάλλουν οι Ρωμαίοι πολίτες ως φόρο. Συνεκδοχικά, πήρε τη σημασία της οικονομικής χρονιάς, και όταν οι φόροι ρυθμίζονταν με βάση μια περίοδο περισσοτέρων ετών, ινδικτιών ονομάστηκε το σύνολο αυτών των ετών… Κατέληξε έτσι να σημαίνει ένα θεσμοθετημένο κύκλο 15 ετών, συνεχώς επαναλαμβανόμενο (όπως η εβδομάδα ή ο μήνας), που χρησιμοποιήθηκε για τη χρονολόγηση πράξεων και γεγονότων… που τελικά παγιώθηκε ως το δημοφιλέστερο σύστημα χρονολόγησης για τους Βυζαντινούς, και η 1η Σεπτεμβρίου ως η αρχή του έτους τους».   

Γι’ αυτό, άλλωστε, σε ορισμένες περιοχές της χώρας μας η 31η Αυγούστου ονομάζεται «κλειδοχρονιά» επειδή «κλειδώνει» (τελειώνει) ο προηγούμενος χρόνος, ενώ η 1η Σεπτεμβρίου ονομάζεται «αρχιχρονιά».

Ο Σεπτέμβριος, όμως, έχει κι άλλες ονομασίες, όπως «Σταυριάτης» ή «Σταυρίτης» λόγω της μεγάλης γιορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού στις 14 του μήνα.

    «Η μέρα της γιορτής αυτής σε πολλά μέρη αποτελεί χρονικό σταθμό στις τοπικές αγροτικές και ποιμενικές εργασίες και λαμβάνεται ως η αρχή ή το τέρμα για τις σχετικές συμβάσεις. Αλλά σταθμό αποτελούσε παλαιότερα και για τους ναυτικούς, οι οποίοι τότε σταματούσαν τα μακρινά ταξίδια με ιστιοφόρα, όπως συμβούλευε η παροιμία: “Του Σταυρού, σταύρωνε και δένε”. Στις εκκλησίες μοιράζεται τη μέρα αυτή βασιλικός, εκκλησιαστική συνήθεια που πηγάζει από την παράδοση ότι στο μέρος όπου βρέθηκε ο Τίμιος Σταυρός είχε φυτρώσει το αρωματικό αυτό φυτό, που για το λόγο αυτό λέγεται και σταυρολούλουδο… Με το βασιλικό από την εκκλησία και με αγιασμό της ημέρας ετοιμάζεται το νέο προζύμι για όλη τη χρονιά».

Κυρίως, όμως, ο Σεπτέμβριος είναι γνωστός με την ονομασία «Τρυγομηνάς» ή «Τρυγητής». 

    «Την καθολική και πυρετώδη συμμετοχή της κοινότητας αποδίδει η παροιμιακή φράση “θέρος, τρύγος, πόλεμος”. Η συμμετοχή όλων των κατοίκων του οικισμού αναδείκνυε τον τρύγο σε ευχάριστη εργασία, που συχνά έπαιρνε το χαρακτήρα πανηγυριού… Η μεταφορά των σταφυλιών στο ληνό (πατητήρι, αργαστήρι, καρούτα, πατερό, τραπεζονιά, σκαφόνι κ.ά.) γίνεται με ζώα, με κάρα ή με μηχανικά μέσα, σήμερα πια στα πατητήρια. Το πατητήρι διαφέρει από περιοχή σε περιοχή ως προς το σχήμα και τη χωρητικότητα. Αλλού είναι κτιστή παραλληλεπίπεδη δεξαμενή με κλίση του δαπέδου προς την πλευρά απ’ όπου εξέρχεται ο μούστος, αλλού είναι ένας μεγάλος ξύλινος ή πλεχτός φορητός κάδος, που τοποθετείται κατά το πάτημα πάνω σε κτιστή δεξαμενή (υπολήνιο, αποδοχάρι, δοχειό κ.ά.), μέσα στην οποία ρέει ο μούστος. Το πάτημα των σταφυλιών γίνεται από τους “πατητάδες”. Το γλεύκος (μούστος, απόσταμα, βράσμα, λαγάρι, πρόσυρο κ.ά.) μεταφέρεται και αποθηκεύεται συνήθως σε μεγάλα βαρέλια, που έχουν πλυθεί με ειδικά αρωματικά φυτά (σχίνο, μυρτιά, δάφνη κ.ά.) κι έχουν απολυμανθεί με θειάφι ή έχουν ρετσινωθεί. Μέσα εκεί ο μούστος “βράζει”, ζυμώνεται και γίνεται κρασί».   

Όπως γράφει και ο Κώστας Κρυστάλλης (1868-1894) στο «Τραγούδι του τρυγητού»: «Αμπέλι μου πλατύφυλλο/ και καλοκλαδεμένο,/ δέσε σταφύλια κόκκινα,/ να μπω να σε τρυγήσω,/ να κάμω αθάνατο κρασί,/ μοσχοβολιά γιομάτο». Ο τρυγητός των αμπελιών και η δημιουργία του κρασιού είναι, άλλωστε, μια πανάρχαια διαδικασία που ανάγεται στην περίοδο της γεωργικής επανάστασης πριν από περίπου 7.000 χρόνια, ενώ και οι αρχαίοι Έλληνες ασχολήθηκαν με την οινοποιία τουλάχιστον από το 1700 π.Χ. Η σχετική μάλιστα μυθολογία για το κρασί, και η σύνδεσή του με το θεό Διόνυσο, είναι ιδιαίτερα πλούσια. Γιατί το κρασί αντιμετωπιζόταν ανέκαθεν όχι μόνο ως βασικό συστατικό της διατροφής, αλλά και της θρησκείας, αφού οι Έλληνες πίστευαν ότι το αίμα του σταφυλιού είναι αίμα του θεού Διονύσου και ότι πίνοντας κρασί μεταλαμβάνουν από το αίμα του θεού.

Η λατρεία του Διονύσου συνάντησε αρκετές δυσκολίες. Αρχικά, μάλιστα, και μια κάποια καχυποψία απέναντι στο κρασί, όπως αποτυπώνεται σε πολλούς σχετικούς μύθους. Πάρτε, για παράδειγμα, έναν αττικό μύθο που συνδέει τον αστερισμό της Παρθένου με το κρασί. Σύμφωνα με το μύθο αυτό, ο αστερισμός της Παρθένου αντιπροσωπεύει την Ηριγόνη, την κόρη του Ικάριου που πρώτος υποδέχτηκε τον Διόνυσο στην Αττική και από τον οποίο έμαθε την τέχνη να φτιάχνει το κρασί. Στον τόπο που έγινε η συνάντηση εκείνη φυτεύτηκε το πρώτο αμπέλι και η περιοχή ονομάστηκε από τότε Διόνυσος.

Οι αγροτικές εργασίες έδωσαν κι άλλες ονομασίες στο μήνα αυτό, όπως Σταυριάτης ή Σταυρίτης και Σταυρός, Πετμεζάς, Χινόπωρος, Ορτυκολόγος (λόγω του περάσματος των ορτυκιών που αποδημούν), Τρυγομηνάς ή Τρυγητής (λόγω τρύγου) κ.ά. Θεωρείται επίσης ο μήνας των μεγάλων παζαριών (εμποροπανηγύρεις).

                ΕΡΓΑΣΙΕΣ:
                Τρύγος.
                Όργωμα χωραφιών, για αν σπείρουν πρώιμα δημητριακά (σιτάρι, κριθάρι, σίκαλη), ή διάφορα όσπρια (φακή, κουκιά, μπιζέλια κ.λ.π.)
                Φύτεμα αειθαλών δέντρων & φραουλών.
                Σπέρνουν ραδίκια, σπανάκια, αντίδια, μαρούλια, κάρδαμο, ρόκα, μαϊντανό, αντράκλα, ραπανάκια, λάχανα & κουνουπίδια.
                Συνεχίζεται το μάζεμα του καπνού.
                Απολυμαίνουν τα κοτέτσια.
                Πάχυνση βοδιών & χοίρων.

                ΕΘΙΜΑ-ΠΡΟΛΗΨΕΙΣ:
                1η Σεπτεμβρίου (εορτή του αγίου Συμεών του Στυλίτη): Οι έγκυες γυναίκες απείχαν από κάθε εργασία, για να μην γεννηθεί το παιδί τους με το σημάδι του αγίου (Συμεών/ σημαδεύω). Την ίδια μέρα γιορταζόταν η «Αρχιχρονιά», ένα έθιμο, κατάλοιπο των βυζαντινών χρόνων, καθώς οι βυζαντινοί τον είχαν ως πρώτο μήνα του επίσημου ημερολογίου.

                I. Στη Χώρα της ΚΩ, το βράδυ της 31ης Αυγούστου, δηλ. της τελευταίας ημέρας του μήνα, αστρονομούν, όπως λένε, δηλ. αφήνουν κάτω από τ’ άστρα ένα μεγάλο καρπούζι, με πολλά σπόρια, ένα ρόδι, μια σκελίδα σκόρδο, ένα κυδώνι, ένα φύλλο από τον «πλάτανο του Ιπποκράτη» κι ένα τσαμπί σταφύλι. Το πρωί της «Αρχιχρονιάς» γυναίκες και παιδιά σηκώνονται πριν βγει ο ήλιος και κατεβαίνουν στην παραλία παίρνοντας μαζί, τους «αστρονομημένους» αυτούς καρπούς που φύλαγαν για ένα χρόνο στο εικονοστάσι, τους πετούν στη θάλασσα και βουτάνε στο νερό τους καινούργιους. Βρέχουν το πρόσωπό τους, μαζεύουν θαλασσινό νερό από σαράντα κύματα και βότσαλα από την ακρογιαλιά. Στο δρόμο για το σπίτι σταματούν στον «πλάτανο» και αγκαλιάζουν τον κορμό του για να πάρουν τα χρόνια του και τη δύναμή του.

                Στο σπίτι πια κρεμούν την καινούρια «Αρχιχρονιά» στο εικονοστάσι, σα σύμβολο αφθονίας για την καινούρια χρονιά. Ρίχνουν λίγα βότσαλα στα μπαούλα, να μην τρώνε οι ποντικοί τα ρούχα, βάζουν λίγα στις τσέπες τους «για το καλό», σκορπίζουν μερικά στην αυλή και ραντίζουν το σπίτι με θαλασσινό νερό για την γλωσσοφαγιά.

                II. Στη ΡΟΔΟ, τη μέρα αυτή κρεμούν στο μεσιά - το μεσαίο χοντρό δοκάρι, που βαστάζει τη στέγη - τη δική τους «Αρχιχρονιά»: ένα άσπρο σακουλάκι γεμάτο στάχυα και σιτάρι. Γύρω απ’ αυτό δένουν μια αρμαθιά καρύδια, ένα κρεμμύδι, ένα σκόρδο, ένα κεχρί, καρπό βαμβακιού κι ένα τσαμπί σταφύλι. Αν δεν κάνουν την «Αρχιχρονιά», δεν αρχίζουν καμιά αγροτική εργασία. Την «Αρχιχρονιά» αυτή την ξεκρεμούν από το μεσιά την Πρωτοχρονιά το πρωί. Τα καρύδια και το τσαμπί που γίνεται σταφίδα το τρώνε, ενώ το σιτάρι, το σκόρδο και το κρεμμύδι τα φυλάγουν για να τα ρίξουν μέσα στο σπόρο, όταν θα αρχίσουν τη σπορά. Το θεωρούν καλό ν’ ανακατευτούν με το σπόρο οι καρποί της «Αρχιχρονιάς».

                III. Στο άλλο άκρο της Ελλάδας, στη ΣΩΖΟΠΟΛΗ ΘΡΑΚΗΣ, οι κάτοικοι, το πρωί της 1ης Σεπτεμβρίου, ράντιζαν ο καθένας με αγιασμό το σπίτι του, τα αμπέλια του και τα δίχτυα του, για να ευλογηθούν και να δώσουν πολλά σταφύλια και πολλά ψάρια αντίστοιχα.
                Ένας δάσκαλος, πριν αρκετά χρόνια, στα Χάσια Κοζάνης, διηγείται τι συνέβαινε την πρώτη μέρα που άνοιγαν τα σχολεία:
                Στα σχολεία των χωριών τούτων, όταν ανοίξει το σχολείο, έρχονται οι μαθητές, φιλούν το χέρι του δασκάλου. Τους καταγράφει. Έπειτα αρχίζουν με τη σειρά και φέρνουν οι μαθητές μια πίτα, ένα ψωμί, κρασί.
                Όταν όμως θα αλλάξουν τα βιβλία ή τις τάξεις, τότε ο κάθε μαθητής θα παρουσιάσει τα νέα βιβλία του στο δάσκαλο να τα ράψει κι ο δάσκαλος τα ράφτει όλα τα βιβλία και τα φυλάγει επάνω στον πάγκο. Οι μαθητές φέρνουν τότε ένα δώρο στο διδάσκαλο, μαντίλι ή τσιράπια ή κότα ή αρνί, ό,τι θέλει ο καθένας, στους δε μαθητές φέρνουν μύγδαλα ή καρύδια ή ζαχαρωτά. Όλοι φέρνουν μικροί και μεγάλοι.
                Τότε οι μαθητές σηκώνονται όρθιοι, έρχονται στην παράδοση, στρώνουν μια βελέντζα ή παλτό καταγής. Σηκώνεται ο δάσκαλος, παίρνει το βιβλίο ενός μαθητή της δευτέρας ή της τρίτης κ.λ.π. τάξης στα χέρια και λέγει: «να αξιώσετε το μαθητή αυτό στην Β ή Γ ή Δ τάξη». Όλοι τότε οι μαθητές σηκώνουν εκείνον το μαθητή με τη βελέντζα καθισμένο μέσα και τον σέρνουν άνω κάτω και φωνάζουν «άξιος», τον ανεβάζουν και τον κατεβάζουν 3 φορές. Κατόπιν εκείνος φιλεί το χέρι του δασκάλου και παίρνει τα βιβλία. Ο δάσκαλος του εύχεται Καλή Πρόοδο και μοιράζει στα παιδιά ό,τι φρούτα έφερε ο μαθητής. Έτσι όλοι οι μαθητές αξιώνονται, όχι την ίδια μέρα, αλλά τις άλλες. Τέλος με τη σειρά φέρουν ο καθένας στο δάσκαλο το κανίσκι του με το ψωμί, πίτα, αυγά, κρασί, ρακή κ.ά.
               
                ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ:
                «Τον Σεπτέμβρη τα σταφύλια, τον Οκτώβρη τα κουδούνια».
                «Αν βρέξει ο τρυγητής, χαρά στον τυροκόμο».
                «Τον τρυγητή τ’ αμπελουργού, πάνε χαλάλι οι κόποι».
                «Στον τρυγητή σιτάρι σπείρε και στο πανηγύρι σύρε».
                «Του Σεπτέμβρη οι βροχές, πολλά καλά μας φέρνουν».
                «Βοηθάει ο Αι- Γιάννης και ο Σταυρός, γιομίζει το αμπάρι κι ο ληνός».
                «Θέρος, τρύγος, πόλεμος».
                «Μάρτη και Σεπτέμβρη ίσια τα μεσάνυχτα» [=ισημερία]
                «Του Σταυρού αρμένιζε και του Σταυρού δένε».
                «Του Σταυρού κοίτα και τ’ Αϊ Γιωργιού ξεκίνα».
                «Του Σταυρού σταύρωνε και δένε».
                «Του Σταυρού σταύρωνε και σπέρνε».

------------------------------------------------

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ

Επιστολή από ..Μεσαιωνικό χώρο επικοινωνίας....!!!!

....Πρωϊνές ώρες στο κέντρο υγείας Κυθήρων: Ένας μεγάλος αριθμός ασθενών αναμένει την εγγραφή φαρμάκων. Οι γιατροί σκυμμένοι στους υπολογιστές πληκτρολογούν σύμφωνα με την πολύ σωστή επιταγή του ΕΟΠΥΥ τις απαραίτητες συνταγές. Το πνεύμα μεν πρόθυμο η δε γραμμή adsl .... ασθενής..... και έτσι η αναμονή συνεχίζεται.. Οι πολύτιμες ώρες υπηρεσίας των ιατρών πάνε χαμένες στις προσπάθειες να τιθασεύσουν στη μέση του καλοκαιριού την ασθενή και ταλαιπωρημένη γραμμή επικοινωνίας. Οι υπερωρίες των ιατρών είναι ανύπαρκτες πια και η ...θεραπεία αναβάλλεται για όταν θα βοηθήσει ο Θεός να υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση στο διαδίκτυο για να μπορούν να γράψουν την πολυπόθητη συνταγή.....

....Στο Δημοτικό διαμέρισμα Κυθήρων ο αρμόδιος του τμήματος προσπαθεί να ανεβάσει στην Διαύγεια κάποια απαραίτητα έγγραφα του Δήμου. Προσπαθεί και προσπαθεί ξανά μέχρι να επιτύχει το διαδίκτυο σε διαυγή ...διάθεση και να μπορέσει να ανεβάσει τα απαραίτητα έγγραφα.....

.....Ο κτηνοτρόφος, ο αγρότης, ο συνταξιούχος που άκουσαν στις ειδήσεις στην τηλεόραση ότι από δώ και πέρα πρέπει να υποβάλλουν ηλεκτρονικά την φορολογική τους δήλωση, κοιτάνε επιτιμητικά το καλώδιο και την πρίζα του τηλεφώνου και σκέπτονται ότι αυτά που λένε είναι πράματα του διαβόλου γιατί καμιά φορά ούτε και το τηλέφωνο δεν δουλεύει και η λέξη adsl είναι όμοια με τα πετρώματα που βρήκε το curiosity στον Άρη.....

.....Και όταν ακούνε "διαβάστε το σχετικό pdf" .... ψάχνουνε να βρούνε τις παντούφλες της κυρά Μαρίας της γυναίκας τους..... μπας και βρούνε εκεί τις απαραίτητες διατάξεις του αρμόδιου υπουργείου Αγροτικής ανάπτυξης....

.....Κάποιοι νεώτεροι μυημένοι στον κόσμο του διαδικτύου βλαστημούν απελπισμένοι και προσπαθούν με κάθε τρόπο (πληρώνοντας στικάκια στις ανάλογες εταιρείες) να διατηρήσουν την επαφή τους με το διαδίκτυο το f/b , twitter, κ.λ.π.

Κατά μήκος του κεντρικού άξονα του νησιού υπάρχει ένας περιορισμένος αριθμός adsl γραμμών της Deutche Telecom (πρώην ΟΤΕ) τις οποίες όποιοι πρόλαβαν πήραν. Και η αρμόδια εταιρεία χλευάζοντας μερικούς ακόμα διαμοίρασε έτι περισσότερο τις ίδιες γραμμές προκαλώντας υπερφόρτωση αυτών των γραμμών έτσι ώστε μερικές φορές έτσι και στέλνεις ένα mail, σκέπτεσαι ότι ίσως θα ήταν ταχύτερα να το έστελνες με γάϊδαρο και γαϊδουρολάτη... για σιγουριά.

Στην φετεινή στείρα τουριστική περίοδο, εκτός από την οικονομική κρίση, εκτός από τα υπερβολικά ακτοπλοϊκά εισιτήρια προστέθηκε και το δίλημμα για τους επισκέπτες της μη ύπαρξης επαρκούς εξυπηρέτησης διαδικτύου στο νησί....

Εδώ  και τέσσερα χρόνια από αυτή εδώ την σελίδα προσπαθούμε να προωθήσουμε την ιδέα της καθολικής σύνδεσης του νησιού με το διαδίκτυο. Είναι γνωστές σε όλους οι εργασίες που έγιναν την περασμένη χρονιά καθώς και κάποιες "μαϊμουδιές" που διορθώθηκαν σχετικά με το δίκτυο οπτικών ινών και έχουμε γράψει και εμείς αλλά και όλα τα ΜΜΕ των Κυθήρων σχετικά με το θέμα.

Μέχρι πριν λίγο καιρό είχαμε λάβει διαβεβαιώσεις από το αρμόδιο τμήμα  τηλεπικοινωνιών της Σπάρτης ότι "πολύ σύντομα" θα γίνονταν οι τελικές ενέργειες σύνδεσης του δικτύου με τις οπτικές ίνες και θα αποκαθιστόταν η ομαλή λειτουργία του διαδικτύου στο νησί. Φαίνεται όμως ότι περιμένουν και αυτοί κάποιο θαύμα της "Τρόϊκα" για να ολοκληρώσουν το έργο η ίσως το έργο δεν έχει πια "μίζες" για να φάνε μερικοί και εγκαταλείφθηκε στην τύχη του.

Εκείνο που είναι σίγουρο είναι ότι τώρα πια στα αρμόδια γραφεία δεν σηκώνουν ούτε το τηλέφωνο της υπηρεσίας και εάν τύχει και το σηκώσουν κατά περίεργο τρόπο "λείπει πάντα ο αρμόδιος".....

Η Deutche Telecom (ΟΤΕ) έκανε μια μεγάλη επένδυση στα Κύθηρα με τα χρήματα των καταναλωτών της. Θα την ενεργοποιήσει η όχι και εάν όχι τότε ποιά είναι η θέση της τοπικής πολιτείας ποιά η θέση της περιφέρειας αλλά και ποιά η θέση της αρμόδιας ελεγκτικής ύπηρεσίας του κράτους της ΕΕΤΤ ;;;;;;

Τι έκαναν μέχρι σήμερα όλοι αυτοί ;;;  Με τι τρόπο υπερασπίσθηκαν τα δικαιώματα όλων αυτών των ανθρώπων από τους οποίους απαιτούν καθημερινές μονομερείς θυσίες και υποχρεώσεις ;;;

Για αυτό λοιπόν η σελίδα μας ερωτά πρώτα την Τοπική Αυτοδιοίκηση, την Αντιπεριφέρεια αλλά και τους εκλεγμένους αντιπροσώπους της Α! περιφέρειας Πειραιώς και Νήσων , τι θα γίνει Κύριοι και Κυρίες με αυτό το θέμα ;;; Μήπως θα έπρεπε να επέμβει και κάποιος εισαγγελέας να διερευνήσει τελικά την υπόθεση ;;;;

Θα πρέπει όλοι να θυμάστε ότι δεν πρέπει να ζητάτε μόνον όταν χρειάζεστε την υποστήριξη των απλών ανθρώπων αλλά να δίνεται και την δική σας αρωγή όταν αυτή είναι απαραίτητη....
--------------------------------------------
Αντώνης Λαμπρινίδης
--------------------------------------------
Η επιστολή αυτή απεστάλλη :
α) Εκλεγμένους αντιπροσώπους του κοινοβουλίου Α! Πειραιώς
β) Γραφείο Αντιπεριφερειάρχη Νήσων
γ) Δήμο Κυθήρων
δ) Όλα τα λειτουργούντα ΜΜΕ των Κυθήρων
ε) ΕΕΤΤ

Ελπίζουμε ότι κάποιος από όλους θα αφυπνισθεί επιτέλους...............